Γράφει ο Τάσος Γέροντας
Στανισλάβ Λεμ «Ο Ανίκητος». Μετάφραση Ναούμ Θεοδοσιάδης. Εκδόσεις Η άγνωστη Καντάθ 2020.
278 σελίδες σε μέτριας υφής οικολογικό χαρτί, με πολύ καλή επιμέλεια, με εκτύπωση με μεγάλη, ευχάριστη γραμματοσειρά, αλλά με μεγάλη οικονομία στο χαρτί: μετά την τελευταία σελίδα της υπόθεσης είναι το οπισθόφυλλο. Αξίζει να αναφερθεί η πολύ καλή μετάφραση.
Βρισκόμαστε κάποτε στο πολύ μακρινό μέλλον. Οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει εκείνη την τεχνολογία που τους επιτρέπει τα ταξίδια στο διάστημα με ταχύτητες πολύ κοντά σ’ αυτήν του φωτός. Έχουν κάνει αποικίες και βάσεις σε απόμακρους αστερισμούς.
Από μια τέτοια βάση στον αστερισμό της Λύρας ξεκίνησε το καταδρομικό Ανίκητος, το μεγαλύτερο σκάφος του διαστημικού στόλου. Προορισμός, ο πλανήτης Ρέγγις ΙΙΙ. Σκοπός, η διαπίστωση των λόγων της εξαφάνισης σ’ αυτόν του καταδρομικού Κόνδωρ, μόλις λίγους μήνες νωρίτερα. Κάποιο μυστήριο κρύβεται. Παρότι έρημος, ακατοίκητος, με συνθήκες ατμόσφαιρας και ραδιενέργειας ικανοποιητικές, όλο το πλήρωμα του Κόνδωρα μοιάζει να εξαφανίστηκε. Τι συνέβη;
Ο Λεμ με πολύ πλούσιο λόγο περιγράφει τη διαδικασία προσεδάφισης του Ανίκητου, όλες τις κινήσεις σε κείνη την περιοχή, καθώς και σε άλλες του πλανήτη, στην αναζήτηση των υπολειμμάτων του Κόνδωρα. Περιγράφει τον πλούσιο εξοπλισμό, μηχανήματα, οχήματα, ρομπότ, όπλα, τα οποία καθιστούν ιδιαιτέρως ασφαλή την ανιχνευτική εκστρατεία στον Ρέγγις ΙΙΙ. Το πλήρωμα του Κόνδωρα είχε τον ίδιο εξοπλισμό. Πώς, λοιπόν, εξαφανίστηκαν; Τι ανώτερες δυνάμεις υπερίσχυσαν;
Πλήθος επιστημόνων επανδρώνουν τον Ανίκητο. Συλλέγουν πολλά στοιχεία από τον Ρέγγις ΙΙΙ, αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν, ούτε καν την ιστορία, την εξέλιξη του ίδιου του πλανήτη. Μόνον ένας βιολόγος κατάφερε να καταλήξει σε μια εικασία. Κάνοντας πολλές υποθέσεις και αξιοποιώντας όποια στοιχεία κατανοούσε, είπε στον καπετάνιο την (ομολογουμένως παράξενη) άποψή του.
Με μία τελευταία, παρακινδυνευμένη αποστολή, ένας μοναχικός αστροναύτης θα επιβεβαιώσει εν μέρει τις ιδέες του βιολόγου. Ποιές είναι αυτές; Σας αφήνω να τις ανακαλύψετε διαβάζοντας αυτό το μεγαλειώδες βιβλίο.
Ο Ανίκητος γράφτηκε λίγα χρόνια μετά το Σολάρις. Παρότι εδώ δεν έχουμε έναν ζωντανό πλανήτη, έχουμε την ίδια φιλοσοφία για το Σύμπαν ως σύνολο. Ένα από τα καλύτερα βιβλία επιστημονικής φαντασίας!
«Πρέπει να ταξιδεύουμε παντού με την καταστροφική δύναμη των πλοίων μας και να χτυπάμε οτιδήποτε δεν καταλαβαίνουμε;»
«Η ανθρωπότητα δεν είχε φτάσει στο απόγειό της, δεν είχε κερδίσει ακόμα το δικαίωμα στην υπέρλαμπρη ιδέα του γαλαξιοκεντρισμού… που δεν σήμαινε μόνο την αναζήτηση για πλάσματα που του μοιάζουν και μπορεί να κατανοήσει, σήμαινε επιπλέον και την αποφυγή της παρέμβασής του σε ζητήματα που δεν τον αφορούν.»
