γράφει η Δέσποινα Πολυχρονίδου
Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στη Θεσσαλονίκη. Μια πόλη που καμαρώνει για τη γαστρονομία της, που αυτοαποκαλείται πρωτεύουσα της γεύσης, που έχει...
Μπεζ τοίχοι, μίνιμαλ λογότυπα, ιδιαίτερες γραμματοσειρές, μεταλλικές καρέκλες και ποτήρια που μοιάζουν φτιαγμένα για το Instagram. Πότε αποφασίσαμε ότι το «διαφορετικό» πρέπει να έχει...
φωτογραφίες: Έπη Παπαπετρίδου
Στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, πίσω από μια παλιά πόρτα που μοιάζει σχεδόν να ξέρει ιστορίες, ο George Ντόρας άφησε ένα προσωπικό όνειρο...
Eνα νοσταλγικό ταξίδι στους δρόμους, τα κλαμπ και τα μπαρ που καθόρισαν τη νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια αυτής της συναρπαστικής δεκαετίας...
Φωτο: Νικόλας Παρίσσης
Το ιστορικό τοστάδικο της Θεσσαλονίκης, το ΤΟΣΤ Σπέσιαλ είναι πλέον 47 ετών. Σε μια πόλη και μια εποχή που οτιδήποτε παλιό ξεχνιέται...
Τι να δείς όταν νιώθεις ότι ζεις την ζωή σου χωρίς οδηγίες χρήσης
γράφει η Κατερίνα Χρυσοχόου
Από όταν ήμασταν μικροί ο κινηματογράφος και η τηλεόραση...
γράφει ο Σταύρος Οικονομόπουλος
Εκκινώντας από τη «σκηνοθετημένη ξεγνοιασιά» της επαρχίας στην Ικαρία (τον τόπο καταγωγής του), ο Γιώργος Γεωργόπουλος αποτυπώνει κινηματογραφικά, γύρω από το...
«Οβολός» (2026) – Κώστας Χαραλάμπους (σενάριο-σκηνοθεσία)
γράφει η Κλεονίκη Δρούγκα
*προσοχή spoiler
Υπάρχουν κινηματογραφικοί χαρακτήρες που διανύουν απόσταση, για να μεταμορφωθούν και άλλοι που χρειάζεται απλώς να...
Ανάμεσα στην προσωπική ενοχή και τη συλλογική συνενοχή
γράφει η Κλεονίκη Δρούγκα
Στον «Μινώταυρο» (2026) ο Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ επιστρέφει σε ένα θεμελιώδες μοτίβο της φιλμογραφίας του,...
Χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε ότι σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στον ιστότοπό μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι είστε ευχαριστημένοι με αυτόν.