Η τεχνητή νοημοσύνη έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει την αγορά των micro dramas, των σύντομων σειρών που προβάλλονται κάθετα στις οθόνες των κινητών. Ηθοποιοί στις ΗΠΑ καταγγέλλουν ότι χαρακτήρες δημιουργημένοι με AI αναπαράγουν τις κινήσεις, τις φωνές και στοιχεία των ερμηνειών τους, χωρίς να έχουν ενημερωθεί ή αποζημιωθεί.
Η Ashley BeLoat πρωταγωνίστησε στη σειρά «Hate the Way I Love You» της εφαρμογής MoboReels. Αργότερα ανακάλυψε στην ίδια πλατφόρμα μια σχεδόν ίδια ιστορία, με μια ψηφιακή πρωταγωνίστρια που έμοιαζε νεότερη και περισσότερο σεξουαλικοποιημένη, αλλά κινούνταν όπως εκείνη και είχε παρόμοια φωνή. Η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα οδυνηρή, καθώς είχε βασίσει την ερμηνεία της και στην προσωπική της επαφή με τον καρκίνο ως νοσηλεύτρια ογκολογίας.
Ανάλογες καταγγελίες έκαναν η Brittany Marsicek και ο Evan Gambardella. Ο τελευταίος είδε το πρόσωπό του να εμφανίζεται σε διαφορετική σειρά και δήλωσε ότι ένιωσε «βρόμικα και προδομένος». Πολλές τέτοιες παραγωγές είναι μη συνδικαλιστικές και απασχολούν νέους ηθοποιούς, των οποίων τα συμβόλαια επιτρέπουν ευρεία επεξεργασία του υλικού χωρίς σαφείς όρους για την AI.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την ομοιότητα ενός ψηφιακού χαρακτήρα. Οι ηθοποιοί φοβούνται ότι οι ίδιες οι ερμηνείες τους χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση των αντικαταστατών τους, περιορίζοντας τις οντισιόν και τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας.
Στις μεγάλες συνδικαλιστικές παραγωγές υπάρχουν πλέον ισχυρότερες δικλίδες. Η συμφωνία της SAG-AFTRA απαιτεί συναίνεση και ενημέρωση για τη δημιουργία και χρήση ψηφιακών αντιγράφων, ενώ η νέα συμφωνία για τηλεόραση και κινηματογράφο εγκρίθηκε το 2026.
Στον ανεξέλεγκτο κόσμο των κάθετων σειρών, όμως, η προστασία παραμένει περιορισμένη. Και το ερώτημα γίνεται όλο και πιο πιεστικό: μπορεί μια εταιρεία να αγοράζει μία ερμηνεία και να την αναπαράγει για πάντα χωρίς τον άνθρωπο που τη δημιούργησε;
