Ο Al Pacino έχει παίξει σε μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες του αμερικανικού σινεμά, όμως μία από τις κορυφαίες ερμηνείες του παραλίγο να μην υπάρξει ποτέ. Ο λόγος για το Dog Day Afternoon του 1975, την κλασική crime ταινία του Sidney Lumet, η οποία σήμερα θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα φιλμ του είδους.
Ο Pacino είχε μόλις ολοκληρώσει το The Godfather: Part II και βρισκόταν σε μια περίοδο όπου σκεφτόταν σοβαρά να επιστρέψει στο θέατρο. Έτσι, αρχικά απέρριψε τον ρόλο του Sonny Wortzik, του άντρα που επιχειρεί μια ληστεία τράπεζας, η οποία ξεφεύγει γρήγορα από κάθε έλεγχο και μετατρέπεται σε τεράστιο μιντιακό γεγονός.
Αυτό που τελικά τον έκανε να αλλάξει γνώμη ήταν το σενάριο του Frank Pierson. Ο Pacino έχει μιλήσει με θαυμασμό για τον τρόπο που είχε δομηθεί η ιστορία, λέγοντας πως το κείμενο είχε ρυθμό και δύναμη. Εξίσου καθοριστική ήταν και η παρουσία του Sidney Lumet, ενός σκηνοθέτη που, σύμφωνα με τον ίδιο, μπορούσε να ζωντανέψει μια σκηνή χωρίς πολλές οδηγίες, μόνο με την κίνηση και τη θέση των ηθοποιών στον χώρο.
Η επιλογή αποδείχθηκε καθοριστική για την καριέρα του. Η ερμηνεία του στο Dog Day Afternoon του χάρισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου, συνεχίζοντας ένα εντυπωσιακό σερί υποψηφιοτήτων τη δεκαετία του ’70.
Σήμερα, η ταινία εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως ένα από τα μεγάλα crime movies όλων των εποχών. Το Collider την κατέταξε στη θέση 22 της σχετικής λίστας του, ενώ στο Rotten Tomatoes διατηρεί εντυπωσιακά ποσοστά αποδοχής, με 94% από τους κριτικούς και 90% από το κοινό.
Μια ταινία που ο Pacino παραλίγο να αφήσει πίσω του, έγινε τελικά μία από τις πιο δυνατές στιγμές της φιλμογραφίας του.
