
Τον Νικόλα Φραγκιουδάκη τον ξέρετε όλοι και έχετε γελάσει με τον τρόπο που παρουσιάζει στα socialmedia, το τι θα έκανε το ζώδιο σας σε δεκάδες περιπτώσεις. Ο Νικόλας όμως είναι ένας ολοκληρωμένος και πολύπλευρος καλλιτέχνης. Ηθοποιός, θεατρολόγος, εκπαιδευτής στα θεατρικά του εργαστήρια. Επίσης είναι ένας ωραίος άνθρωπος, με ευθύ λόγο, χιούμορ, προβληματισμούς και ευαισθησίες. Και θα σας πω ειλικρινά, πως ήταν από τις συζητήσεις που απόλαυσα περισσότερο. Αφορμή για τη συζήτηση μας, η παράσταση «Κοσμική Αγάπη», στις 31/8, στο «Θέατρο Κήπου».

Του Χρήστου Σατανίδη
ΧΣ: Νικόλα αρχικά να σε καλωσορίσω στον «Εξώστη». Θέλω να σου πω πως δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με τα ζώδια, αλλά ξέροντας πως είσαι Κριός και έχοντας πολλούς Κριούς στη ζωή μου, έχω την αίσθηση πως έχω δύσκολο έργο μαζί σου. Ξέρω πως δεν ανοίγεστε ιδιαίτερα εύκολα και κρατάτε βαθιά κρυμμένα τα συναισθήματα σας.
ΝΦ: Αυτό είναι ένα λάθος διότι η αστρολογία το λέει ξεκάθαρα. Οι Κριοί είναι ανοιχτά βιβλία. Δύσκολοι άνθρωποι μεν, αλλά όχι κλειστοί. Ότι θέλουμε θα το πούμε κατάμουτρα. Γι’ αυτό πια και οι φίλοι μου είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, γιατί είμαι οδοστρωτήρας. Λέω ότι νιώθω εκείνη τη στιγμή, θα τσακωθώ εκείνη τη στιγμή, γιατί αλλιώς θα σκάσω αλλά αμέσως μετά μου περνάει. Εκεί είναι όμωςκι η παγίδα γιατί δεν περνάει το ίδιο γρήγορα σε όλους. Και αν δε σε έχουν καταλάβει πως συμπεριφέρεσαι, λακίζουν και φεύγουν.
ΧΣ: Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου σε αυτό που λες, διότι τα μεγαλύτερα χαστούκια στη ζωή μου τα έχω φάει από Κριούς. Ίσως βέβαια σε σώζει ο ωροσκόπος σου (Δίδυμος, όπως είμαι κι εγώ) και ξεχωρίζεις.
ΝΦ: Ποιος ξέρει πόσα τραύματα έχω προκαλέσει και εγώ σε ανθρώπους; Πολλά μάλλον, όπως όλοι μας, ανεξαρτήτου ζωδίου.
ΧΣ: Ας αφήσουμε λοιπόν τα ζώδια και ας σε γυρίσω στα παιδικά σου χρόνια. Σε άκουσα να λες πως είχες χαρούμενα παιδικά χρόνια, παράλληλα όμως δύσκολα σχολικά, λόγω bulling.
ΝΦ: Δε θα το αναλύσω το θέμα του bulling. Είναι ένα θέμα που δε μου αρέσει ούτε να το αγγίζω πολύ, ούτε να το διαβάζω ως θεατής. Οκ το βίωσα και εγώ αλλά δεν ήταν τόσο έντονο ώστε να μου επισκιάσει τα παιδικά μου χρόνια τα οποία ήταν τέλεια. Από παιδί κρατούσα τα θετικά. Σκεφτόμουν «Τι έγινε σήμερα; Έπαιξα με τους φίλους μου; Έκανα δύο νέους φίλους; Με χτυπήσαν δυο παιδιά στο σχολείο;» Τι κρατάω; Το καλό. Το κάνω μέχρι και τώρα που μιλάμε και με έχει σώσει αυτό το πράγμα. Είναι ένας δικός μου μηχανισμός. Σίγουρα δεν μπορούν να αντιδράσουν όλοι το ίδιο. Υπάρχουν άνθρωποι πιο ευάλωτοι, πιο ευαίσθητοι που δε μπορούν να αφήσουν πίσω το κακό. Ευτυχώς εγώ μπορώ.
ΧΣ: Μου κάνει εντύπωση που δε θέλεις να μιλάς για αυτό το θέμα. Σε ακολουθούν στα socialmedia πολλές χιλιάδες ανθρώπων και σίγουρα πολλά νέα παιδιά. Ανάμεσα τους θα μπορούσαν να είναι παιδιά που δέχονται ή ασκούν bulling και η εμπειρία σου θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά.
ΝΦ: Σύμφωνα με αυτή τη λογική θα μπορούσα να επηρεάσω για πολλά θέματα. Επιλέγω να μη μιλήσω για αυτό το θέμα. Είναι κάτι προσωπικό, κάτι που δε με αφήνει μέσα μου.

ΧΣ: Ο Κριός που λέγαμε.
ΝΦ: Ναι. Ο μαλάκαςτης υπόθεσης. (Γελάμε). Κανείς μας δεν είναι τέλειος και σίγουρα υπάρχουν κάποια πράγματα που δε θέλω να τα θυμάμαι. Προφανώς και δεν έχω λύσει όλα τα θέματα μέσα μου. Από την άλλη ένας influencerμπορεί να θίξει δεκάδες πράγματα μέσα από το προφίλ του. Εγώ έχω ένα καθαρά χιουμοριστικό προφίλ, άσχετα αν παίρνω θέση για κάποια κοινωνικά ζητήματα. Αν όμως ξαφνικά παίρνω θέση για τα πάντα, χάνεται και ο σκοπός του accountμου, που είναι άλλος.
ΧΣ: Μέσα από ένα καυστικό χιούμορ όμως λέγονται πολλές και σκληρές αλήθειες. Δε θα χρειαζόταν να αλλάξεις την εικόνα σου.
ΝΦ: Μα το κάνω αυτό. Αν προσέξεις θα δεις πως το κάθε ζώδιο μιλάει για τη διαφορετικότητα, την πολιτικοποίηση του ανθρώπου, τη μοναξιά. Μιλάω μέσω του χιούμορ για πολλά σοβαρά θέματα. Όμως είναι στην ευχέρεια του καθενός αν θα μείνει μόνο στο αστείο ή αν θα πάει και στο δεύτερο επίπεδο. Πέρα όμως από το τι εξυπηρετούν τα socialmediaμου, ως Νικόλας που εκτίθεμαι στον κόσμο θα πάρω θέση για μια ταινία που με απασχόλησε, για ένα κοινωνικοπολιτικό ζήτημα ή για μια αδικία. Αν κάτι με εξοργίζει σε αυτή τη ζωή είναι η αδικία. Δεν την αντέχω.
ΧΣ: Ποιος την αντέχει;
ΝΦ: Πολλοί δεν την αντέχουν αλλά δεν κάνουν κάτι. Θέλω να καταλάβει ο άλλος πως αυτό που έκανε είναι άδικο κι αφού εσύ ο ίδιος δε θέλεις να σου το κάνουν αυτό, γιατί το κάνεις εσύ; Έχεις καταλάβει πως όλα τυχαία είναι σε αυτή τη ζωή; Τυχαία γεννήθηκες σε πλούσια οικογένεια, τυχαία είσαι λευκός straightάντρας με προνόμια, τυχαία είσαι gay, τυχαία γεννήθηκες στην Αφρική. Ας ηρεμήσουμε επιτέλους.
( Κλείνουμε το μικρόφωνο για να συζητήσουμε ιδιαιτέρως περί αδικιών και πραγμάτων που μας εξοργίζουν και τους δύο. Η ηχογράφηση συνεχίζεται)
ΧΣ: Θα σε γυρίσω στα παιδικά σου χρόνια. Έστηνες από πολύ μικρός τις δικές σου παραστάσεις και μάλιστα ως εμπορικό πνεύμα έβαζες και εισιτήριο. Ήξερες από μικρός πως αυτός ήταν ο δρόμος που θα ακολουθούσες;
ΝΦ: Ήμουν από τους τυχερούς γιατί ήξερα από μικρός τι ήθελα να κάνω. Ζόρικος και γεμάτος ανασφάλειες ο κόσμος της τέχνης; Ναι! Αλλά ήξερα από 7 χρονών πως ήθελα να ασχοληθώ με την τέχνη. Δεν ήξερα ακριβώς με ποιον τομέα της ήθελα να καταπιαστώ. Μπροστά ή πίσω από τα φώτα; Γι’ αυτό και σπούδασα θεατρολογία που τα εμπεριέχει όλα. Οι παραστάσεις που έκανα ως παιδί ήταν ένα «καταφύγιο» γιατί δεν περνούσα καλά στο σχολείο. Δε ζούσα κάτι τραγικό, απλά δεν περνούσα καλά. Ακόμη και λόγω του εκπαιδευτικού συστήματος. Έβλεπα πως ήταν τα σχολεία στην Ευρώπη και έλεγα «Να! Αυτά είναι τα ωραία. Να μαθαίνουμε με χαρά». Δεν έχουμε μάθει πως να συμπεριφερόμαστε στον συνάνθρωπο μας και μαθαίνουμε πόσο κάνει η ταυτότητα του Χ επί Ψ ισούται με πόσο;
(Ξανακλείνουμε το μικρόφωνο για να συζητήσουμε ιδιαιτέρως περί σχολείων και συστημάτων. Η ηχογράφηση συνεχίζεται)
ΝΦ: Επειδή δεν πιστεύω στην ηλικία, αυτό που με θέλω να «φωνάξω» είναι πως ποτέ, μα ποτέ δεν πρέπει οι άνθρωποι να σταματούν να προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους. Ακούγεται κλισέ αλλά είναι αληθινό. Μπορεί να κάνεις το όνειρο σου στα 30 ή στα 50. Το θέμα είναι να μη σταματάς να προσπαθείς.

ΧΣ: Ως πιτσιρικάς ή έφηβος τι μουσική αγαπούσες;
ΝΦ: Άκουγα Δέσποινα Βανδή και RoryGallagher και θέλω να το βάλεις σαν τίτλο αυτό (Γελάμε). Δεν είχα ένα είδος που άκουγα μόνο αλλά ως έφηβος ήμουν ερωτευμένος με τη Βανδή, ειδικά αφού την είχα δει στα επεισόδια στους «Δύο ξένους». Οι συμμαθητές μου έκαναν πλάκα με αυτόν τον «έρωτα». Όμως αυτό είχε φτάσει στα αυτιά μιας καθηγήτριας μου, η οποία μου έκανε έκθεση σε φροντιστήριο που πλήρωνα. Κάποια στιγμή κάνει ένα απίστευτο ξέσπασμα εναντίον μου – δύο μήνες πριν δώσω πανελλαδικές- και μου λέει «Άνθρωποι σαν εσένα Νικόλα, που ακούνε Δέσποινα Βανδή, δεν αξίζουν μια θέση στο πανεπιστήμιο». Νόμιζα αρχικά πως μου έκανε κάποιου είδους πλάκα. Τη ρώτησα «Τι είπατε κυρία Σοφία;». Μου απάντησε «Αυτό που άκουσες. Δε θεωρώ πως πρέπει να μπεις στο πανεπιστήμιο με αυτές τις μουσικές προτιμήσεις που έχεις». Που δεν είχα αυτές τις μουσικές προτιμήσεις αλλά και να τις είχα, δε μπορείς να την «πιάσεις» αυτήν την φράση από πουθενά. Σε έναν έφηβο που είναι μέσα στο άγχος, που σε πληρώνει κιόλας. Δε ξέρω γιατί το «κατάπια» και δεν το ανέφερα ούτε στους γονείς μου, ούτε στη διεύθυνση. Την έχω κατονομάσει σε ένα βίντεο κανονικά και είπα πως «Αν τη βρείτε, θέλω σήμερα να της πω δυο λόγια». Καταλαβαίνεις πόσο σκληρό ήταν αυτό που μου είπε;
ΧΣ: Το έχω βιώσει αντίστοιχα, με άλλο τρόπο. Άκουγα κι εγώ πολλά πράγματα αλλά η δική μου αγάπη σε αυτό το είδος είναι μέχρι σήμερα η Καίτη Γαρμπή. Παράλληλα λάτρευα και την Ελένη Δήμου ή τη Γλυκερία και δεχόμουν μεγάλο χλευασμό από συμμαθητές που «νιώθανε» στα 14 με το «Λιωμένο παγωτό».
ΝΦ: Όπως και να έχει, δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ακούν μουσική και δε ξέρω αν είναι μέσα τους ζωντανοί συναισθηματικά. Εγώ ακούω μουσική για να κάνω μπάνιο, για να κάνω sex, για να φάω, όταν έχω νεύρα. Άκουγα μουσική για να διαβάσω όταν έδινα Πανελλήνιες και ευτυχώς πέρασα. Γι’ αυτό οι παραστάσεις μου είναι γεμάτες με μουσική.
ΧΣ: Μόλις μου έδωσες μια αφορμή να τιμήσω το «σατανικό» του επιθέτου μου και θα στο ρωτήσω. Κάνοντας sex τι μουσική προτιμάς;
ΝΦ: (Γελάμε) Massive Attack.Εσύ;
ΧΣ: Ότι παίζει εκείνη τη στιγμή. Πάντως ένα από τα καλύτερα μου ήταν με Πάολα (Γελάμε ασταμάτητα).
(Ακολουθεί η Τρίτη διακοπή, διότι όπως έχετε καταλάβει, τουλάχιστον εγώ απολαμβάνω τη συζήτηση με το Νικόλα.)
ΧΣ: Συνεχίζουμε λοιπόν. Τελειώνεις θεατρολογία, συμμετέχεις σε σημαντικές παραστάσεις και μια μέρα ανεβάζεις ένα χιουμοριστικό βίντεο στα social, γίνεσαι viral και μέρα με τη μέρα σε «ψάχνουμε» για το νέο σου βίντεο. Αυτήν την ξαφνική αναγνωρισιμότητα, πως τη διαχειρίζεσαι;
ΝΦ: Να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν έγινα ένας απλός αστειάτορας tiktokerή ένας άνθρωπος που η μόνη του ενασχόληση είναι αυτή. Προέκταση της δουλειάς μου και του κόπου μου είναι όλο αυτό με τα social. Δεν ήταν πάντα εύκολα τα πράγματα για μένα, διότι και κόπιασα και απλήρωτος έμεινα από δουλειές. Μόνο ως ευλογία θα το χαρακτήριζα ότι έχει συμβεί με τα socialδιότι και χρήματα μου έφεραν και αναγνωρισιμότητα και κυρίως μπόρεσα να ανοίξω τα θεατρικά μου εργαστήρια.
ΧΣ: Το κομμάτι των εργαστηρίων σου με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Να σου πω πως έχω υπάρξει μέλος σε σοβαρό θεατρικό εργαστήριο της Θεσσαλονίκης και ξέρω πως αν θέλεις να το κάνεις σοβαρά απαιτεί πολύ κόπο, χρόνο, χρήμα. Πήρες μια μεγάλη απόφαση.
ΝΦ: Όπως ακριβώς το λες είναι. Επειδή το κάνω με απόλυτη σοβαρότητα, είμαι εκεί όλη την ημέρα για τους μαθητές. Έχω 4 εργαστήρια, περίπου 100 μαθητές και αν θέλω να το κάνω σωστά πρέπει να είμαι απολύτως αφοσιωμένος σε αυτό. Δεν είναι μόνο πως θα έρθει ο κάθε άνθρωπος γιατί θέλει μάθει την τέχνη του θεάτρου, αλλά μπορεί να θέλει να μάθει τον ίδιο του εαυτό. Μπορεί μέσω του θεάτρου να εκφράσει πράγματαπου στην καθημερινότητα του δεν έχει την ευκαιρία. Το λατρεύω απόλυτα το ότι έχω αυτά τα εργαστήρια και πως μέσα από τη μαγική εμπειρία του θεάτρου οι άνθρωποι ανακαλύπτουν πράγματα και σώζουν κομμάτια τους που ήταν ιδιαίτερα εύθραυστα. Έχω δει ανθρώπους να μεταμορφώνονται στο απόλυτο. Από την ψυχική κατάσταση μέχρι το βλέμμα τους.
ΧΣ: Ξέρουμε και οι δύο – ο καθένας από τη σκοπιά του- πως ένα θεατρικό εργαστήρι μπορεί να είναι πόλος έλξης ανθρώπων που όντως αγαπάνε το θέατρο και δεν είχανε την ευκαιρία να ασχοληθούν με αυτό. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που θα έρθουν γατί αναζητούν κοινωνικοποίηση, νέους φίλους ή οτιδήποτε άλλο πέρα από το να μάθουν για το θέατρο. Πως διαχειρίζεσαι αυτήν την πολυσυλλεκτικότητα των υποψήφιων μαθητών σου;
ΝΦ: Πολύ εύκολα. Αρχικά μόλις μιλήσω στο τηλέφωνο με κάποιον άνθρωπο που ενδιαφέρεται, του ξεκαθαρίζω πως στα εργαστήρια μου κάνουμε σοβαρή δουλειά και δεν υπάρχει καμία σχέση με ζώδια και socialmedia. Όταν καταλάβω πως κάποιος παγώνει και μου αρχίσει τα «Μα δε θα γελάμε ρε Φραγκιουδάκη με τους Ταύρους και τους Δίδυμους;», εκεί σχεδόν κλείνω το τηλέφωνο. Η άλλη περίπτωση, που θα έρθει κάποιος να κάνει νέους φίλους ή νέο γκόμενο, είναι καλή. Γιατί; Θα καταλάβει πως εκεί μέσα γίνεται κάτι άλλο και ή θα αλλάξει πορεία ο ίδιος και θα αγαπήσει αυτό που κάνουμε ή θα φύγει από μόνος του.

ΧΣ: Η τέχνη τελικά κλέβεται ή διδάσκεται;
ΝΦ: Νομίζω και τα δύο. Σίγουρα κλέβεται διότι δεν υπάρχει παρθενογέννεση. Μεταμορφώνεται, εξελίσσεται και αυτό είναι το ωραίο. Είναι όπως τα συγγράμματα αρχαίας τραγωδίας. Γιατί είναι τόσο σύγχρονα; Γιατί είναι διαχρονικά. Μπορείς να τα πάρεις και να τα κάνεις ότι θέλεις, με σεβασμό εννοείται πάντα στο κείμενο. Αυτό είναι που κάνει κι ένα κείμενο διαχρονικό, να μπορεί να πειραχτεί. Πάρε τώρα ένα κείμενο που γράφετε το 2026. Πως να το πειράξεις; Είναι σαθρά τα θεμέλια του, ενώ το άλλο είναι σχεδόν σαν μουσική παρτιτούρα που μπορείς να το κάνεις ότι θέλεις ανά τα χρόνια.
ΧΣ: Τα κείμενα του 2026 όμως έχουν γραφτεί με όρους πολιτικής ορθότητας και το φόβο «Μη πω αυτό, θα φάω cancel».
ΝΦ: Η τέχνη δε θεωρώ πως χρειάζεται τόση πολιτική ορθότητα. Η καθημερινότητα τη χρειάζεται. Θέλω να σταματήσει ο κόσμος να μιλάει όπως τη δεκαετία του 90 κι ας έχουμε γίνει υπερβολικοί. Δεν πειράζει. Η χρυσή τομή θα βρεθεί, γιατί είμαστε ακόμη στο μεταίχμιο μίας νέας κανονικότητας. Και εγώ θα βρίσω ή θα πω κάτι -να μην είμαι ψεύτης- αλλά θα το κάνω ξέροντας πως δε θα ξεφύγει από τα πλαίσια της παρέας μου που έχουμε μία κοινή ιδιόλεκτο. Αν πω έναν άνθρωπο χοντρό, θα τον πω έτσι και δε θα εννοώ τίποτα παραπάνω. Κι αυτό δεν είναι υποκρισία που λέω, υποκρισία είναι να πει κάποιος ότι δεν το κάνει.
ΧΣ: Σειρές από το παρελθόν, που προβάλλονται ξανά και ξανά και είναι γεμάτες σεξιστικά, ομοφοβικά και ρατσιστικά σχόλια γιατί δε μας ενοχλούν;
ΝΦ: Νομίζω πως πια σε ατάκες που σήμερα δεν είναι αποδεκτές μπαίνει «beep».
ΧΣ: Προσωπικά έχω ακούσει «beep» μόνο στη λέξη «Λεσβία» και απορώ ακόμη γιατί.
ΝΦ: Τι να σου απαντήσω τώρα σε αυτό;
ΧΣ: Ας το αφήσουμε ασχολίαστο. Υπάρχουν πολλοί συνάδερφοι σου οι οποίοι δεν ασχολούνται με τα social και παραπονιούνται πως δε βρίσκουν εύκολα δουλειά, λόγω ελλείψεως followers.
ΝΦ: Δε νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Έχω πολλούς ακόλουθους αλλά δε βρίσκω δουλειά να παίξω, ας πούμε τον «Ιππόλυτο». Δεν είναι πως ψάχνω και δε βρίσκω, όμως θα μπορούσα να σου το πω κι εγώ.
ΧΣ: Το ότι σε έχουμε γνωρίσει μέσω των social και μέσω μιας περσόνας γεμάτη χιούμορ, σε τρόμαξε ποτέ πως ίσως να δυσκολευτούμε να σε αποδεχτούμε σαν «Ιππόλυτο»;
ΝΦ: Έχει περάσει από το μυαλό μου αλλά γενικά είμαι ατρόμητος σαν άνθρωπος. Δεν το λέω με έπαρση σε καμία περίπτωση, απλά έχω αυτό το χαρακτηριστικό. Αν δε με πάρετε εκ των προτέρων στα σοβαρά σαν «Ιππόλυτο», θα βρω τον τρόπο και θα το κάνω να με πάρετε. Έχω τρομερή αυτοπεποίθηση και πιστεύω στον εαυτό μου. Ξέρω πως μπορώ να μιλήσω και για ζώδια και για αρχαίο δράμα και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω αντιληφθεί πως μου έχει φορεθεί ως τώρα κάποια ταμπέλα.
ΧΣ: Να έρθουμε στην παράσταση «Κοσμική αγάπη». Εκεί θα αναλάβεις χρέη standupcomedian. Δύσκολο είδος και η απορία μου είναι η εξής. Ο κόσμος που θα έρθει να δει μια τέτοια παράσταση, έχει ένα ζητούμενο. Να γελάσει. Είναι βαρύ αυτό το ζητούμενο;
ΝΦ: Είναι βαρύ, όπως και με το να έπαιζες κωμωδία. Το δράμα είναι ένα πολύ πιο εύκολο είδος θεάτρου. Και το εννοώ ως προς το αντίκτυπο που θα έχει στο κοινό. Η κωμωδία έχει άμεσο αντίκτυπο. Θα γελάσει, θα χειροκροτήσει, θα φωνάξει ο κόσμος. Αν δε γίνει κάτι από αυτά, πάει να πει πως κάτι κάνεις λάθος. Βαρύ λοιπόν το φορτίο γι’ αυτό τα κείμενα δοκιμάζονται 100 φορές. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός το standup. Βέβαια εγώ δεν κάνω ακριβώς standup. Όταν πιάνω τους διδύμους, ενσαρκώνω κανονικά τον δίδυμο. Επίσης μου αρέσει πολύ να ασχολούμαι με έναν άνθρωπο που θα μου μιλήσει πρώτος την ώρα της παράστασης. Δε θα σχολιάσω ποτέ αν έχει κάποιο χαρακτηριστικό η εμφάνιση του αλλά θα «παίξω» πολύ μαζί του αφού το προκάλεσε ο ίδιος.Αν είχα εσένα από κάτω, με το ονοματεπώνυμο που έχεις, που είσαι και δίδυμος, προφανώς θα ασχολούμουν μαζί σου αν μου είχες δώσει την «πάσα». Όμως θα κάνω και το αντίθετο αν ο θεατής πει κάτι κακοηθές. Στην Κρήτη έπαιζα και πετάχτηκε ένας από το κοινό και φώναξε «Φραγκιουδάκη, μας πάχυνες από πέρσι». «Καλώς τον μαλάκα της βραδιάς» είπα και κατέβηκα κάτω με το μικρόφωνο να του μιλήσω και τον διέλυσα.
ΧΣ: Σε ενόχλησε το ότι σου είπε ότι πήρες κιλά, ο τρόπος ή το γιατί να σου πει κάτι τέτοιο;
ΝΦ: Όλα με ενόχλησαν. Θα μπορούσα να το περάσω στο ντούκου. Χέστηκα επειδή μου είπε ότι πάχυνα, στεναχωρέθηκα περισσότερο για το κοινό. Ήθελα να καταλάβει πως δεν ήταν όμορφο αυτό που είπε σε 600 άτομα μπροστά. Επίσης το ότι δημιουργώ λόγω των socialμια οικειότητα – άλλο μανίκι κι αυτό-, δε σου δίνει το δικαίωμα να μου μιλάς όπως στον κολλητό σου.
ΧΣ: Το δελτίο τύπου της παράστασης κλείνει με τα δικά σου λόγια. «Φέτος, πιο πολύ από ποτέ, πιστεύουμε στην αγάπη – την κοσμική, την αστεία, τη δική μας». Γιατί πιο πολύ από ποτέ;
ΝΦ: Γιατί έχω μια θεματική ενότητα που με συγκινεί πάρα πολύ και αφορά την τρίτη ηλικία. Δικαιώνω έτσι και όλα τα ζώδια, στα πλαίσια του ότι όλοι αποζητούμε το ίδιο πράγμα λίγο πριν πεθάνουμε. Την αγάπη δηλαδή. Έχω μεγάλη ευαισθησία στο θέμα της τρίτης ηλικίας.
ΧΣ: Να κλείσουμε πιο εύθυμα και με μία απορία που έχω μήνες τώρα. Γιατί ως δίδυμος, είμαι το «Ελλάδα χώρα του φωτός» από την Καίτη Γαρμπή;
ΝΦ: Γιατί μόνος σου μου είπες πριν πως αγαπούσες τόσο την Καίτη Γαρμπή όσο και την Ελένη Δήμου. Τη μια σου παίζουν ροκ, την άλλη τσιφτετέλι και τα γουστάρεις και τα δύο ταυτόχρονα.
ΧΣ: Έτσι το δέχομαι, γιατί η σκέψη μου είχε πάει στο αλησμόνητο φόρεμα της Καιτούλας.
ΝΦ: (Γελάμε) Κι αυτό είναι μια τέλεια ερμηνεία. Μπορεί να το κάνετε ασυναίσθητα, αλλά οι δίδυμοι έχετε θέμα με την εμφάνιση σας. Ο τρόπος που ντύνεστε έχει κάτι κοινό, πηγάζει από μια κοινή τρέλα που έχετε τα διδυμάκια.
ΧΣ: Εσύ πιο τραγούδι είσαι;
ΝΦ: «Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα», των Πυξ Λαξ. Πάντα αυτό ήμουνα.
Πληροφορίες και εισιτήρια για την παράσταση «Κοσμική Αγάπη» θα βρείτε στο σύνδεσμο
Φυσικό Σημείο Προπώλησης: Σάρωθρον



