Σήμερα το να βλέπεις έναν διάσημο ηθοποιό να λανσάρει τη δική του τεκίλα, το κρασί του ή μια σειρά τροφίμων δεν προκαλεί καμία εντύπωση. Το 1982, όμως, ο Paul Newman έκανε κάτι πολύ πιο ασυνήθιστο: έβαλε το πρόσωπό του πάνω σε ένα μπουκάλι σάλτσας για σαλάτα — και αποφάσισε ότι δεν θα κρατούσε τα κέρδη.
Η ιστορία είχε αρχίσει δύο χρόνια νωρίτερα, τα Χριστούγεννα του 1980. Ο Newman και ο στενός του φίλος, συγγραφέας A.E. Hotchner, έφτιαξαν μια μεγάλη ποσότητα από τη σπιτική vinaigrette του ηθοποιού για να τη μοιράσουν ως δώρο σε φίλους και γείτονες. Γέμισαν παλιά μπουκάλια κρασιού με το dressing, τους έδεσαν κορδέλες και τα μοίρασαν. Οι φίλοι τους ενθουσιάστηκαν — και λίγο αργότερα άρχισαν να ζητούν κι άλλο.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον Hotchner, εκείνη η πρώτη «παραγωγή» μόνο επαγγελματική δεν ήταν. Οι δυο τους ανακάτευαν λάδι, ξίδι και τα υπόλοιπα υλικά σε μια τεράστια λεκάνη στον αχυρώνα του Newman, πίνοντας μπίρες. Σε άλλη αφήγησή του, ο Hotchner θυμόταν ότι κάποια στιγμή χρησιμοποίησαν ακόμη και κουπί κανό για να ανακατέψουν το dressing.
Από εκείνο το αυτοσχέδιο χριστουγεννιάτικο δώρο γεννήθηκε η Newman’s Own.
Το 1982 η σάλτσα κυκλοφόρησε επίσημα στην αγορά και η επιτυχία ήταν σχεδόν άμεση. Μέσα στον πρώτο χρόνο η εταιρεία είχε περισσότερα από 300.000 δολάρια κέρδη. Και τότε ο Newman πήρε την απόφαση που θα έκανε την ιστορία της εταιρείας εντελώς διαφορετική: αντί να βάλει τα χρήματα στην τσέπη του, είπε ουσιαστικά «ας τα δώσουμε όλα».
Αυτό έγινε η φιλοσοφία της Newman’s Own: το 100% των κερδών που αποδίδονται από την εταιρεία κατευθύνεται σε κοινωφελείς σκοπούς. Όχι το 100% των πωλήσεων — τα καθαρά κέρδη μετά τα λειτουργικά έξοδα. Από το 1982 μέχρι σήμερα, ο Newman και το Newman’s Own Foundation έχουν προσφέρει πάνω από 600 εκατομμύρια δολάρια σε κοινωνικούς σκοπούς.
Και το dressing δεν έμεινε μόνο του για πολύ. Ακολούθησαν σάλτσες για ζυμαρικά, salsa, πίτσες, popcorn, λεμονάδες, μπισκότα, ακόμη και προϊόντα για κατοικίδια. Ένα αστείο μεταξύ δύο φίλων είχε μετατραπεί σε μία ολόκληρη εταιρεία τροφίμων.
Ίσως το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι ο ίδιος ο Newman δεν αντιμετώπισε ποτέ το εγχείρημα σαν ακόμη έναν τρόπο να εξαργυρώσει τη διασημότητά του. Όπως έλεγε, του φαινόταν σχεδόν αποκρουστική η ιδέα να βάλει το πρόσωπό του στην ετικέτα και τα χρήματα στην τσέπη του.
