Υπάρχει ένα χρώμα που δεν μπορείς να δεις σε φωτογραφία, οθόνη ή δείγμα μπογιάς. Ονομάζεται «olo» και όσοι είχαν την ευκαιρία να το αντικρίσουν το περιγράφουν ως ένα απίστευτα έντονο γαλαζοπράσινο, πολύ πιο κορεσμένο από οτιδήποτε συναντάμε στη φύση.
Το «olo» δημιουργήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, μέσω ενός πειραματικού συστήματος που ονομάζεται Oz. Η τεχνολογία χρησιμοποιεί μικροσκοπικούς παλμούς λέιζερ για να ενεργοποιεί επιλεκτικά συγκεκριμένα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς.
Το ανθρώπινο μάτι διαθέτει τρεις τύπους κωνίων: τα L, τα M και τα S, τα οποία ανταποκρίνονται σε διαφορετικά μήκη κύματος. Στη φυσιολογική όραση, το φως ενεργοποιεί συνδυασμούς αυτών των κυττάρων. Οι επιστήμονες, όμως, κατάφεραν να διεγείρουν σχεδόν αποκλειστικά τα M κωνία, τα οποία σχετίζονται περισσότερο με τις πράσινες αποχρώσεις.
Το αποτέλεσμα ήταν μια οπτική εμπειρία που δεν μπορεί να δημιουργήσει το φυσικό φως. Η ονομασία «olo» προέρχεται από τον συνδυασμό 0-1-0: τα L κωνία παραμένουν ανενεργά, τα M ενεργοποιούνται και τα S μένουν επίσης ανενεργά.
Στην αρχική επιστημονική μελέτη συμμετείχαν πέντε άνθρωποι, ενώ αργότερα και άλλα μέλη της ερευνητικής ομάδας δοκίμασαν το σύστημα. Όλοι μίλησαν για ένα βαθύ χρώμα που θυμίζει το φτέρωμα του παγωνιού, αλλά κάνει ακόμη και το πιο λαμπερό τιρκουάζ να φαίνεται ξεθωριασμένο.
Δεν συμφωνούν, πάντως, όλοι ότι πρόκειται για πραγματικά «νέο» χρώμα. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι περισσότερο μια ασυνήθιστα κορεσμένη μορφή πράσινου.
Σε κάθε περίπτωση, το σημαντικότερο δεν είναι η νέα απόχρωση, αλλά η τεχνολογία πίσω από αυτή. Το Oz μπορεί στο μέλλον να βοηθήσει στη μελέτη της αχρωματοψίας, της απώλειας φωτοϋποδοχέων και άλλων διαταραχών της όρασης. Προς το παρόν, όμως, το «olo» παραμένει ένα χρώμα που οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε μόνο να φανταστούμε.
