Στα πιο ψαγμένα τσιπουράδικα του Βόλου μπορεί να συναντήσει κανείς πραγματικά σπάνιους μεζέδες: αυγά καλαμαριού, ούλιο, δηλαδή μελάνι χταποδιού σοταρισμένο με λίγο βούτυρο, ντομάτα και μυρωδικά, ψητά αυγά ψαριού, παστά αυγά ρέγγας, βασιλικά στρείδια, συκώτια ψαριών και φυσικά τους περίφημους κολιτσιάνους, τις τηγανητές θαλάσσιες ανεμώνες που θεωρούνται από τα πιο ιδιαίτερα πιάτα της περιοχής. Εδώ το τσίπουρο έχει τη δική του φάση, μια ολόκληρη τελετουργία που ξεκινά με μικρά πιατάκια και μπορεί να καταλήξει σε αληθινό θαλασσινό γλέντι.
Σε ένα κλασικό τσιπουράδικο δεν υπάρχει επιδόρπιο. Το «γλυκό» της υπόθεσης είναι ο μεγάλος, εντυπωσιακός μεζές που μπορεί να εμφανιστεί στο τραπέζι όταν η παρέα έχει πιει αρκετά: μια μεγάλη καραβίδα, ένα ακόμα μεγαλύτερο ψάρι, ένας χοντρός κάβουρας ή αυγά τηγανητά με παστουρμά, ένα πιάτο που ενώνει τη στεριανή παράδοση με τις μικρασιατικές γεύσεις. Μπορεί η σειρά των μεζέδων να αλλάζει από μαγαζί σε μαγαζί, όμως όλα τα τσιπουράδικα του Βόλου μένουν πιστά στη θαλασσινή ταυτότητα της πόλης. Άλλωστε ο Βόλος, με τη μεγάλη ιχθυόσκαλά του, ξέρει καλά από φρέσκο ψάρι και περίεργους θαλασσινούς θησαυρούς, ενώ οι ντόπιοι δύσκολα ενθουσιάζονται με ψάρια ιχθυοτροφείου ή εισαγόμενα θαλασσινά.
Σημαντικό ρόλο στην εμπειρία παίζει και ο ίδιος ο τσιπουράς. Παλιά, ένας καλός τσιπουράς δεν ήταν μόνο αυτός που είχε καλό τσίπουρο και φρέσκους μεζέδες, αλλά και εκείνος που ήξερε να πειράζει τους πελάτες, να κάνει ατάκες, να γεμίζει τα μικρά ποτηράκια και να κρατά ζωντανό το κέφι του μαγαζιού. Σήμερα, αυτή η τελετουργία έχει κάπως χαθεί, αφού σε πολλά μαγαζιά το μπουκάλι έρχεται ολόκληρο στο τραπέζι με σταθερή τιμή από την αρχή. Έτσι, η παράδοση δίνει τη θέση της στην ευκολία, κάτι που οι πιο ρομαντικοί φίλοι του τσίπουρου δικαίως νοσταλγούν.
Θαλασσινό έπος: Τα τσιπουράδικα του Βόλου είναι το fine dining του λαού
Αν υπάρχει ένα μαγαζί που συμπυκνώνει το πνεύμα του σύγχρονου τσιπουράδικου, αυτό είναι το Φιλαράκι στην Κροκίου 54. Εκεί, η σχάρα έχει τον πρώτο λόγο, τα ψάρια και τα όστρακα κυριαρχούν, και οι παλιές συνήθειες των ανθρώπων του λιμανιού συναντούν μια πιο σημερινή ματιά. Ο Αλέκος φροντίζει τους πελάτες, ενώ η γυναίκα και ο γιος του δουλεύουν στην κουζίνα, σε ένα οικογενειακό μαγαζί με οικολογική ευαισθησία, που μπορεί να σερβίρει από φάβα Σαντορίνης με βιολογική ψητή μελιτζάνα μέχρι σαλάτα με kale από κοντινό βιολογικό αγρόκτημα. Άλλες κλασικές στάσεις είναι ο Κάβουρας στη Χατζηαργύρη 3, το παλαιότερο τσιπουράδικο στο κέντρο του Βόλου, με αυθεντική ατμόσφαιρα καφενείου, φρέσκα ψάρια, αστακό και πατάτες στα κάρβουνα, αλλά και η Γιώτα στην Κροκίου 15, μέσα στην κίνηση των Παλαιών, με καλαμάρι ψητό με το μελάνι του, πικάντικα μύδια αχνιστά, ζαργάνες, γαρίδες σαγανάκι και μαγειρευτά θαλασσινά.
Για πιο περίεργες θαλασσινές γεύσεις, ο Δεμίρης στην Εφραιμίδου 23 στη Νέα Ιωνία είναι ιδανικός για μεγάλη παρέα, αφού εκεί μπορεί κανείς να δοκιμάσει κολιτσιάνους, ούλιο χταποδιού, αυγά χταποδιού ή καλαμαριού, άγρια στρείδια, φούσκες, κρίταμο και τσιτσίραβλα, σε ένα νοσταλγικό περιβάλλον που επιβλέπει ο ίδιος ο κύριος Δεμίρης, παλιός τραγουδιστής και σπουδαίος δύτης. Η Γιάννα-Νίκος, με τραπέζια κάτω από τις μουριές στην πλατεία Παλαιών, είναι αγαπημένο στέκι της πανεπιστημιακής κοινότητας, ενώ το Αϊβαλί στη Σέφελ 15 ξεχωρίζει για την καθαρή κουζίνα του, τους ανάλαφρους κολιτσιάνους, τον τραγανό γαύρο και τον σπιτικό χαλβά. Στη Μαρίνα στη Μαγνησίας 13 δοκιμάζει κανείς μικρόψαρα, γούνα, κριθαρότο με καραβίδα, παστουρμά με αυγά και κεφτεδάκια, ενώ στον Jimmy’s στη Μιαούλη 75 αξίζει να πας με μεγάλη παρέα και να ζητήσεις όλη τη «μόστρα», δηλαδή το μεγάλο πανηγύρι των μεζέδων με όστρακα, ψάρια, καλαμάρια, σαγανάκια και κολιτσιάνους. Τέλος, ο Μπόνης στην Ιωλκού 314 παραμένει κλασικός και αγαπημένος, με μανιτάρια στη σχάρα, φρέσκα όστρακα, χταπόδι με κολοκυθάκια, πεσκανδρίτσα με σκορδαλιά και το βουτυράτο μανουράκι Βόλου με πελτέ ντομάτας.
