Μου έστειλε ηχητικό μήνυμα που έλεγε: πρέπει να μπει κάποιο όριο με τα ηχητικά μηνύματα. Έκλεισα το κινητό κι έκατσα να σκεφτώ ποιοι άνθρωποι έχουν καταφέρει να βάλουν όρια, γενικά. Όρια είχε βάλει ο Ρόκι ο Μπαλμπόας όταν είπε στον Ιβάν Ντράγκο: θα σε αφήσω να με δέρνεις μέχρι τον δέκατο τέταρτο γύρο, αν δεν τα καταφέρεις, στον δέκατο πέμπτο θα σου σπάσω τη μούρη. Όρια είχε θέσει και η Ματίλντα στον Λεόν όταν του είχε δώσει ραβασάκι ότι εσύ θα αναλάβεις τις βόμβες. Όριο είχε θέσει και ο Ιντιάνα ο Τζόουνς στον γιο του όταν του είχε πει να σπουδάσει κάτι άλλο, και όχι αρχαιολογία. Μάλιστα ο Ιντιάνας στα μαθήματα για λέιζερ πόιντ χρησιμοποιούσε μαστίγιο. Όρια είχε θέσει και η πριγκίπισσα Αμιντάλα όταν είχε αποφασίσει να βλέπει μόνο Λάμψη κι όχι Καλημέρα Ζωή. Γιατί της άρεσε αυτός ο Γιάγκος ο Δράκος. Ο Νταρθ Βέιντερ του Ελληνικού.
Ο μονός που δεν έχει όρια, γενικά, είναι ο Αλεχάντρο Γιοντορόφσκι. Ο μόνος που δεν έχει όρια, ειδικά, είναι ο Άρης Ρέτσος.
Η μόνη που δεν έχει όρια στην γαματοσύνη της, είναι η Τίλντα Σουίντον. Α, και οι δυο κυρίες στο <<Ας Περιμένουν οι Γυναίκες>> δεν είχαν όρια στο καλλιτεχνικό τους όραμα.
Μου έστειλε ηχητικό μήνυμα που έλεγε: αν σου ξαναστείλω ηχητικό μήνυμα, σε παρακαλώ, μην το ανοίξεις. Σου κάνει κακό, αφαιρείσαι και άσχετα σκέφτεσαι.
