Συνέντευξη στη Χρύσα Πλιάκου
Η Ελένη Αραμπατζή μπορεί να μην είχε σπουδάσει τέχνη, όμως η δημιουργικότητα ήταν πάντα παρούσα στη ζωή της με πολλούς τρόπους. Πιστεύει ακράδαντα ότι η δημιουργία ή ακόμη και η «κατανάλωση» τέχνης παίζει καθοριστικό ρόλο στην καλλιέργεια μας ως ανθρώπους. Με εξειδίκευση στο marketing και εμπειρία στην οργάνωση, βρήκε τρόπο να παντρέψει δύο πτυχές του εαυτού της: τη δημιουργικότητα και την ικανότητα να φτιάχνει εμπειρίες. Έτσι γεννήθηκε το Sip Society, ένα εγχείρημα που φέρνει την τέχνη πιο κοντά στους ανθρώπους με έναν χαλαρό, διασκεδαστικό και προσιτό τρόπο.
Η ιδέα ξεκίνησε από μια προσωπική της ανάγκη: να έχει ένα hobby χωρίς πίεση, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς την αγωνία να «μάθει» κάτι συγκεκριμένο. Ήθελε απλά να δημιουργεί, να ηρεμεί και να περνάει όμορφα. Στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε κάτι παρόμοιο που να συνδέει τη δημιουργικότητα με τους χώρους εστίασης, κι έτσι πήρε την απόφαση να το τολμήσει. Τα πρώτα events φιλοξενήθηκαν σε café spots στο κέντρο της πόλης, με στόχο σύντομα να ταξιδέψουν και αλλού.
Το πρώτο event για την ίδια ήταν κάτι σαν πείραμα, μια δοκιμή για να δει αν ο κόσμος θα αγκάλιαζε αυτήν την ιδέα. Οι θέσεις γέμισαν αμέσως και η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε ήταν μαγική: γέλια, επικοινωνία, ενθουσιασμός και φυσικά δημιουργίες που ο καθένας πήρε μαζί του. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι η πόλη διψά για τέτοιες εμπειρίες. Από τότε, η ζωγραφική σε καμβά και ποτήρια κρασιού έγινε ο βασικός πυλώνας των events της. Ο καμβάς αφήνει τη φαντασία εντελώς ελεύθερη, ενώ το ποτήρι κρασιού έχει ξεχωριστή αξία γιατί είναι αντικείμενο καθημερινής χρήσης.
Η επιλογή των χώρων δεν είναι τυχαία: ψάχνει πάντα μαγαζιά με ταυτότητα, ζεστή ατμόσφαιρα και έμπνευση, ώστε να μεταμορφώνονται σε μικρά «καταφύγια» του Sip Society. Στόχος είναι κάθε συμμετέχων, ανεξάρτητα από ταλέντο ή εμπειρία, να φεύγει με κάτι που τον κάνει περήφανο. Οι κατευθύνσεις και οι ιδέες που δίνει λειτουργούν σαν στήριγμα, αλλά πάντα αφήνει χώρο στην προσωπική έκφραση.
Μια στιγμή που της έμεινε αξέχαστη ήταν όταν ένα ζευγάρι με απαιτητική καθημερινότητα ήρθε σε ένα event και για πρώτη φορά χαλάρωσε πραγματικά. Κάλεσαν και φίλους τους, κι όλοι μαζί έγιναν μια μεγάλη παρέα. Για την Ελένη, τέτοιες στιγμές είναι η ουσία αυτού που κάνει. Το κοινό της είναι ποικίλο: παρέες φίλων, ζευγάρια που θέλουν κάτι διαφορετικό, αλλά και άνθρωποι που έρχονται μόνοι για να γνωρίσουν νέο κόσμο.
Η ανταπόκριση στη Θεσσαλονίκη είναι εντυπωσιακή. Ο κόσμος φαίνεται να έχει πραγματική ανάγκη για δημιουργικές και χαλαρωτικές δράσεις που τον αποσπούν από τη ρουτίνα. Αυτό της δίνει την ώθηση να οργανώνει συνεχώς περισσότερα events και να ονειρεύεται την επέκταση σε άλλες πόλεις. Το όραμά της είναι να δημιουργεί όλο και περισσότερες ευκαιρίες για έκφραση και χαλάρωση μέσα από την τέχνη.
Αν η Θεσσαλονίκη ήταν καμβάς, η Ελένη θα την ζωγράφιζε με έντονες αντιθέσεις: σκοτεινές πολυκατοικίες αλλά και πολύχρωμα λουλούδια και παρέες, γιατί η πόλη κρύβει τόσο μια πιο underground όσο και μια πολύχρωμη, ζωντανή πλευρά.
Παρά τα πολλά events που έχει διοργανώσει, το πρώτο θα παραμένει πάντα το πιο αγαπημένο της. Ήταν το όνειρο που πήρε σάρκα και οστά και τη στιγμή που είδε τον κόσμο να συμμετέχει, να χαλαρώνει και να δημιουργεί, συνειδητοποίησε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το ταξίδι που ξεκίνησε με το Sip Society.
