γράφει η Δέσποινα Πολυχρονίδου
Η Άνω Τούμπα αρχίζει να συγκροτεί, σχεδόν αθόρυβα, μια νέα ταυτότητα μέσα στον αστικό χάρτη της Θεσσαλονίκης. Σιγά σιγά, σχεδόν υπόγεια αλλά σταθερά, ένα μικρό «κέντρο» αρχίζει να σχηματίζεται.
Μια γειτονιά που μέχρι πριν λίγα χρόνια έπαιζε πιο χαμηλά στο ραντάρ της διασκέδασης, τώρα τραβάει κόσμο. Και μαζί του, τραβάει και το ενδιαφέρον. Η καθημερινότητα ανανεώνεται. Τα νέον φώτα αναβοσβήνουν. Και το κέντρο βάρους της εξόδου δείχνει να μετακινείται, έστω και λίγο, προς τα εκεί.
Η Άνω Τούμπα δεν έγινε ξαφνικά το νέο downtown. Αλλά δεν είναι πια και μια random περιοχή. Είναι κάτι ενδιάμεσο, ενα ας πούμε micro–hub που μεγαλώνει. Με δικό του ρυθμό, χωρίς να αντιγράφει ακριβώς το κέντρο, αλλά και μοιάζοντάς του.
Η φουρνιά των νέων spots
Η αρχή έγινε εδώ και 2-3 χρόνια.
Και τώρα, σταδιακά βλέπουμε τις νέες αφίξεις. Όπως για παράδειγμα, το Grasshopper, που ξεκίνησε από τη Ρωμαϊκή Αγορά, έκανε την κίνηση-έκπληξη και ανέβηκε προς ανατολικά. Όπως το Brothers in Law και το Bombolo.
FRIED GUYS
Σαν ένα μικρό “παράρτημα” που όμως δεν λειτουργεί σαν αντίγραφο. Έχει δική του ταυτότητα, δικό του κοινό. Απέναντί του το αντίπαλο δέος αλλά βασιλιάς της περιοχής εδώ και χρόνια, το Bricks.
Το Waka Maka και το Rou δίνουν στίγμα. Χαλαρότητα, παρέες που γεμίζουν τα τραπέζια χωρίς πολλή σκέψη. Το Σπιρτόκουτο, η Ντισκοτέκ, η Pimpinella. Μαγαζιά που παίζουν με το ύφος, τη μουσική, την αισθητική.
Άλλα πιο retro, άλλα πιο λαϊκά, άλλα πιο εναλλακτικά. Crocodilos, Sinergeio και άλλα. Δεν είναι όλα ίδια. Και αυτό είναι το δυνατό τους χαρτί.
SAB
Η Λαμπράκη γίνεται άξονας – Νεαρόκοσμος, ενέργεια και… μετατόπιση
Η οδός Λαμπράκη αρχίζει να θυμίζει κάτι από «μικρή Τσιμισκή» σε local επίπεδο. Όχι σε μέγεθος, αλλά σε ροή. Αλυσίδες φαγητού ανοίγουν δεύτερα καταστήματα εκεί.
Από fried chicken μέχρι φούρνους και μπεργκεράδικα, το ένα μετά το άλλο. Σαν να τεστάρουν το έδαφος. Και το έδαφος φαίνεται να αποδίδει. Το κοινό υπάρχει. Και είναι ενεργό.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία είναι ο κόσμος. Πολύς νεαρόκοσμος. Φοιτητές, πιτσιρικάδες, παρέες που δεν ψάχνουν απαραίτητα το «κλασικό κέντρο». Θέλουν κάτι πιο κοντά τους. Πιο άμεσο. Πιο δικό τους.
Και το βρίσκουν εδώ. Αυτό αλλάζει τα δεδομένα. Γιατί όπου πάει ο κόσμος, ακολουθούν και τα μαγαζιά. Και όπου στήνονται μαγαζιά, δημιουργείται πυρήνας.
