Πώς να ξεκινήσεις να γράφεις κάτι για κάποιον που λατρεύεις. Κανονικά δεν θα έπρεπε. Είναι σαν να κλέβεις λατρεία από την λατρεία. Για τον Τέρι Γκίλιαμ, όμως, δεν ισχύει αυτό.
Γιατί ο Τέρι έχει ψυχή για όλο τον πλανήτη. Αρκεί να θέλεις. Σαν τον πανανθρώπινο Δον Κιχώτη που μας έκανε δώρο πριν χρονιά.
Ο μπαμπάκος μας ο Τέρι είναι πολλά πράγματα, αλλά είναι και ο μόνος Αμερικάνος Πύθωνας. Πράγμα που δεν θα σταματήσω ποτέ να το αναφέρω. Γιατί σε ένα παρεάκι κυριολεκτικά πιο τρελό από το δικό μας, σε ένα παρεάκι όπου ήταν όλοι κάργα βρετανοί (ναι, καλά διαβάσατε, όλοι οι υπόλοιποι Μοντι Πάιθονς ήταν τέρμα αγγλούρες) σκάει ο Τέρι και κουμπώνει τα δικά του στοπ μοσιον με την μοναδική του φαντασία. Ξέρουν πολύ καλά τι είδαν οι υπόλοιποι και τον δέχτηκαν στην παρέα.
Ο σαμάνος o Τέρι Γκίλιαμ, o μόνος Αμερικάνος Πύθωνας, ο τύπος που πήρε ένα αριστούργημα “La Jetèe” και μας παρέδωσε ένα άλλο, “12 Monkeys”. Το Βrazil του θα ηχεί για πάντα στα αφτιά μας. Γιατί εδώ, είναι bat country!
Κάθε φορά που φεύγει κάποιος διάσημος που έχει πει ή έχει κάνει κάτι αμφιλεγόμενο για τους φαν του και αισθάνονται “προδωμένοι” πάλι στον Τέρι γυρνάω. Γιατί ο Τέρι ζει στην φαντασία του και δύσκολα να “προδώσει”. Μας έκανε δώρο που μας άφησε να κοιτάζουμε μέσα που και που.
Υπάρχει μόνο ένας Τέρι Γκίλιαμ, έπρεπε να υπάρχουν εκατοντάδες, κι όμως, μόνο ένας αρκεί.
O θεούλης Τζεφ Μπρίτζες στον αριστουργηματικό “Βασιλιά της Μοναξιάς” μπροστά από την αφίσα του Μπραζίλ. Για αυτές τις μικρές βλακείες ζούμε.
Ο Λέοναρντ Κοέν το είχε πει πιο απλά βέβαια: με ενδιαφέρουν αυτά που συμβάλουν στην επιβίωση μου!
