Έφυγε από τη ζωή στις 2 Αυγούστου, σε ηλικία 82 ετών, ο Λάκης Χαλκιάς, μία από τις πιο χαρακτηριστικές και αυθεντικές φωνές της ελληνικής παραδοσιακής, λαϊκής και έντεχνης μουσικής. Την είδηση ανακοίνωσε η οικογένειά του, διευκρινίζοντας ότι οι λεπτομέρειες για την κηδεία του θα γίνουν γνωστές σύντομα.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Μιχάλης Χαλκιόπουλος. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1943 και μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια στην οποία η μουσική περνούσε από γενιά σε γενιά. Ήταν γιος του φημισμένου κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά και εκπρόσωπος της τέταρτης γενιάς των Χαλκιάδων. Από επτά ετών τραγουδούσε, ενώ έπαιζε κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.
Στα 16 του εργαζόταν ήδη ως επαγγελματίας μουσικός και στα 18 πραγματοποίησε τις πρώτες ηχογραφήσεις του στην Columbia. Τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε δίπλα σε τεράστια ονόματα, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας. Συνάντησε ακόμη στα πάλκα τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Γιάννη Παπαϊωάννου.
Από το 1967 έως το 1971 έζησε και εργάστηκε στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ξεκίνησε η καθοριστική συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, συμμετέχοντας σε εμβληματικά έργα όπως η «Θητεία», οι «Μετανάστες» και ο «Θεσσαλικός Κύκλος».
Ο Λάκης Χαλκιάς κατάφερε να μεταφέρει τη φωνή της Ηπείρου από τα πανηγύρια και τα λαϊκά κέντρα στις μεγαλύτερες συναυλιακές σκηνές. Ένωσε διαφορετικές εποχές και μουσικά είδη, χωρίς ποτέ να απομακρυνθεί από τις ρίζες του. Μαζί του κλείνει ένας μεγάλος κύκλος έξι δεκαετιών, όμως η φωνή και τα τραγούδια του παραμένουν ζωντανά.
