Για όσους περπατούν σήμερα στη Νέα Παραλία, κάνουν ποδήλατο δίπλα στη θάλασσα ή γεμίζουν τα παγκάκια της κάθε απόγευμα, είναι δύσκολο να φανταστούν ότι κάποτε το έργο αυτό βρέθηκε στο στόχαστρο έντονων αντιδράσεων.
Αυτές τις ημέρες η συζήτηση έχει ανοίξει ξανά, με αφορμή το σχέδιο για το ξύλινο ντεκ στην Παλιά Παραλία. Ο αρχιτέκτονας της Νέας Παραλίας Πρόδρομος Νικηφορίδης, παρενέβη δημόσια, υποστηρίζοντας πως η Θεσσαλονίκη βρίσκεται μπροστά σε μια ακόμη επανάληψη ενός γνώριμου έργου. Ο Νικηφορίδης θυμίζει ότι ακόμη και η δημιουργία της σημερινής Νέας Παραλίας ξεκίνησε μέσα σε αντιδράσεις. Αναφέρεται στο μεγάλο μπάζωμα πριν από περίπου 70 χρόνια, όταν δημιουργήθηκε ο δημόσιος χώρος που αργότερα εξελίχθηκε στο Μητροπολιτικό Πάρκο της Θεσσαλονίκης.
Αργότερα, στις αρχές του 2000, όταν προχώρησε ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την ανάπλαση της Νέας Παραλίας, η αντίσταση δεν περιορίστηκε μόνο σε πολιτικές διαφωνίες. Όπως σημειώνει, κάτοικοι του παραλιακού μετώπου προσέφυγαν ακόμη και στο Συμβούλιο της Επικρατείας, υποστηρίζοντας ότι το έργο θα υποβάθμιζε την περιοχή και θα έπληττε τις αξίες των ακινήτων τους. “Τι να πρωτοθυμηθούμε σε αυτή την πόλη; Το μπάζωμα της Νέας Παραλίας, κάποιοι πολύ παλιοί σίγουρα θα το θυμούνται, ήταν πριν από 70 χρόνια. Ο πολυτιμότερος δημόσιος χώρος της πόλης μας ξεκίνησε αρνητικά. Πολλοί ήταν αυτοί που ήταν αρνητικοί και σε ένα βαθμό ηρέμησαν όταν δόθηκε το αντίδωρο με τις οικοδομικές μονάδες κατά μήκος της Νέας Παραλίας.
Ήταν αυτοί που αντιδρούσαν. Τότε δημιουργήθηκε ο χώρος των 500στρ που αργότερα διαμορφώθηκε ως το Μητροπολιτικό Πάρκο Θεσσαλονίκης. Πριν από 35 χρόνια παρουσιάστηκε ένα άλλο γενναίο μπάζωμα της Παλιάς Παραλίας που γρήγορα εξέπνευσε. Ήταν υπερβολικό και αλλοίωνε τη φυσιογνωμία της Θεσσαλονίκης. Στις αρχές του 21ου αιώνα έγινε ο διεθνής διαγωνισμός για την ανάπλαση της Νέας Παραλίας.
Ένας αρχηγός παράταξης ξεκίνησε έναν ανένδοτο για να μη γίνει η Νέα Παραλία. Την προτιμούσε εγκαταλειμμένη, γεμάτη αυτοκίνητα, ήταν βλέπετε έργο του αντιπάλου, έπρεπε να διαφοροποιηθεί. Το έργο έγινε παρά τη θέληση του γιατί είχε εν τω μεταξύ ενταχθεί στο ΕΣΠΑ. Ξεκίνησε το έργο της ανάπλασης της Νέας Παραλίας και αίφνης κάτοικοι στο παραλιακό μέτωπο και φίλοι τους που κατοικούσαν έως και στο Πανόραμα ανησύχησαν για την υποτιθέμενη υποβάθμιση της περιοχής και βεβαίως για τα ακίνητα τους. Έφτασαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ο Δήμαρχος το 2012 μίλησε για κανιβαλισμό της πόλης. Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε τις αιτιάσεις.
Φανταστείτε ότι κάποιοι καλοθελητές, υπάρχουν πάντα τέτοιοι, με σκοτεινά κίνητρα έπειθαν ιδιοκτήτες ακινήτων ότι η ανάπλαση θα ζημίωνε την αξία του ακινήτου τους, η οποία βεβαίως απογειώθηκε. Φανταστείτε τη Θεσσαλονίκη χωρίς αναπλασμένη Νέας Παραλία, κατακλυσμένη από αυτοκίνητα και εγκατάλειψη” γράφει.
Οι προσφυγές απορρίφθηκαν, το έργο ολοκληρώθηκε και σήμερα θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες αστικές αναπλάσεις της χώρας. Σύμφωνα με τον Πρόδρομο Νικηφορίδη, η ιδέα για την επέκταση του δημόσιου χώρου με ξύλινο ντεκ στην Παλιά Παραλία δεν αποτελεί μια ξαφνική έμπνευση. Αντίθετα, βρίσκεται στο τραπέζι εδώ και περίπου 30 χρόνια.
Το θέμα συζητήθηκε σε διαφορετικές δημοτικές περιόδους, πέρασε από διάφορα στάδια επεξεργασίας και απέκτησε πιο συγκεκριμένη μορφή μέσω πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε επί διοίκησης Ζέρβα. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η σημερινή διοίκηση δεν άλλαξε τις βασικές προδιαγραφές του διαγωνισμού, αλλά προχώρησε στην ωρίμανση της μελέτης, εξασφαλίζοντας εγκρίσεις από περισσότερους από δέκα δημόσιους φορείς και υπουργεία.
Πέρα όμως από το ίδιο το έργο, η δημόσια παρέμβαση του Νικηφορίδη ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για τη σχέση της Θεσσαλονίκης με τις μεγάλες αλλαγές.
