Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη γεμάτη αντιφάσεις, μυστικά και αφηγήσεις που ξεδιπλώνονται σε κάθε της γωνιά. Για την Εύη Καρκίτη, δημοσιογράφο με πάθος για την ιστορία και τις αθέατες πλευρές του αστικού τοπίου, οι διαδρομές της πόλης δεν είναι μόνο και απλώς βόλτες, είναι ζωντανές ιστορίες που μπλέκουν το παρελθόν με το παρόν.
Η Εύη Καρκίτη μιλά για τις πιο απρόσμενες και συγκλονιστικές στιγμές από τα Thessaloniki Walking Tours, αποκαλύπτει κρυφές γωνιές που δεν έχουν ανακαλύψει ούτε οι ίδιοι οι Θεσσαλονικείς και εξηγεί γιατί η πόλη της δεν χωράει σε στερεότυπα του τύπου «Λευκός Πύργος και μπουγάτσα». Πήγαμε για περπάτημα σε ένα αγαπημένο της σημείο της παραλίας για να τα πούμε λίγο καλύτερα…
της Μαρίας Φαρδέλλα / φωτογραφίες: Έπη Παπαπετρίδου
Aν η Θεσσαλονίκη ήταν playlist στο Spotify, ποιο θα ήταν το πρώτο τραγούδι και γιατί;
Κάτι από Τρύπες βέβαια! Θα υπάρχει πάντα η «Ταξιδιάρα Ψυχή» που θα κάνει βόλτες με το Magic Bus (θυμούνται οι μεγαλύτεροι), αλλά υπάρχει και η «6η Αυγούστου» που οι στίχοι της δεν είχαν σχέση με τη Θεσσαλονίκη, όμως υπάρχει ένα βίντεο κλιπ φτιαγμένο με απλά υλικά, που είχε παρουσιαστεί στην εκπομπή του Σαββόπουλου «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Η μπάντα έπαιζε με αόρατα όργανα στην παλιά Νέα Παραλία. Πάντα με συγκινεί ως ένα αναπάντεχο σημείο σύνδεσης με έναν χαμένο πλέον κόσμο.
Ποια γειτονιά της πόλης είναι για σένα το πιο underrated spot που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος;
Το ασφυκτικά γεμάτο από ιστορία Ταύ της Θεσσαλονίκης: το τμήμα της Ιουστινιανού από την Χαλκέων ως τη Βενιζέλου με την κάθετη στην Ιουστινιανού οδό Σιατίστης. Εξάλλου επί της Ιουστινιανού κατοικούσε η οικογένεια του σημαντικότερου μυθοποιού της Θεσσαλονίκης, Γιώργου Ιωάννου.
Ποια είναι η πιο τρελή ιστορία που έχετε πει ποτέ σε walking tour και έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό;
Η ιστορία του Σαμπετάι Σεβή, του ανθρώπου που συστήθηκε στους Θεσσαλονικιούς τον 17ο αιώνα ως Μεσσίας. Η μεταστροφή του από τον ιουδαϊσμό στο Ισλάμ οδήγησε στην ίδρυση ίσως της πλέον παράδοξης θρησκευτικής κοινότητας της Μεσογείου, τους Ντονμέ. Η εκπληκτική αφήγηση από τον ξεναγό Τάσο Παπαδόπουλο βάζει στο μυαλό μας φωτιά.
Πόσο «hipster» μπορεί να είναι ένας περίπατος στη Θεσσαλονίκη; Δώσε μας ένα παράδειγμα.
Μπορεί να είναι πάρα πολύ! Αρκεί κανείς να σκεφτεί τη «βραδινή διαδρομή στο Ντεπώ», της πιο ωραίας συνοικίας της πόλης, στα όρια της οποίας υπάρχουν δύο στοιχειωμένα σπίτια. Το ένα το στοιχειώνει δημοφιλές urban legend. Το άλλο η ιστορία.
Ποιο είναι το urban μυστικό της πόλης που ακόμα κι οι ντόπιοι αγνοούν;
Στη Θεμιστοκλή Σοφούλη, ανάμεσα στα ακριβά ακίνητα να που εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά μας το ερείπιο ενός προσφυγικού σπιτιού. ‘Άλλη μια αναπάντεχη σύνδεση με το παρελθόν. Όπως και η σκουριασμένη πινακίδα του κινηματογράφου «ΣΙΝΕΕΠ» την οποία μπορεί κανείς να δει στην Αλεξάνδρου Σβώλου αρκεί να κοιτάξει για λίγο ψηλά.
Έχει υπάρξει στιγμή σε ξενάγηση που είπες: «ΟΚ, αυτό που ζούμε τώρα είναι πιο τρελό κι από σενάριο ταινίας»;
Στη διαδρομή μας για την «Υπόθεση Παγκρατίδη» πραγματικά κρατά κανείς την ανάσα του. Στο φινάλε της, όπου γίνεται μια ανατροπή, μια κυρία από τους συμμετέχοντες σε μια από τις ξεναγήσεις, διαπίστωσε πως σχεδόν όλη της τη ζωή γνώριζε κάτι σημαντικό για την υπόθεση, την σημασία του οποίου δεν μπορούσε να κατανοήσει. Εάν δεν επρόκειτο για μια ιστορία που σε κάνει κομμάτια θα μπορούσε ίσως κανείς να μιλήσει για συμβάν αγκαθακριστικό.
Πώς θα περιέγραφες τη φιλοσοφία και το vibe των Thessaloniki Walking Tours;
Είμαστε μονίμως ανήσυχοι, διαρκώς σε κίνηση, συνέχεια να σκάβουμε στο πρόσφατο και το μακρινό παρελθόν αναζητώντας τα νήματα με το παρόν. Είμαστε επίσης πάντα διψασμένοι για νέους προορισμούς και νέα αφηγήματα.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που νομίζει ότι η Θεσσαλονίκη είναι μόνο Λευκός Πύργος + μπουγάτσα;
Ότι ζει ή βρίσκεται σε λάθος πόλη.
Αν είχες μια τεράστια ταμπέλα στο κέντρο, με μόνο μία φράση για τη Θεσσαλονίκη, τι θα έγραφες;
Κάποτε τη χαρακτήρισαν ως «πατρίδα των μοναχικών». Με λίγη καλή θέληση θα μπορούσε και θα άξιζε να γίνει.
Πες μας μια ιστορία από ξενάγηση που ξεκίνησε «ήσυχα» και κατέληξε σε επική στιγμή…
Οι Κήποι του Πασά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου συνδέονταν με πλήθος μύθων, θρύλων και ανυπόστατων αφηγημάτων. Η έρευνα του αρχαιολόγου και ξεναγού Τάσου Παπαδόπολου και του γεωλόγου Βασίλη Μέλφου έβαλε οριστικά τέλος στην παραφιλολογία λύνοντας επιστημονικά ένα «αίνιγμα». Ε ναι, ήταν επική η στιγμή όταν σε ξενάγηση ακούστηκαν τα ονόματα των δημιουργών των Κήπων του Πασά, αλλά και το πώς, το πότε και το γιατί τους δημιούργησαν. Αξέχαστο!
Ποιο είναι το πιο κουλό σημείο στην πόλη που έχεις δείξει σε κόσμο;
Σε κεντρικό σούπερ μάρκετ, πίσω ακριβώς από το τμήμα του κρεοπωλείου, εάν ανοίξει μια πόρτα έχουμε θέα σε ένα υπολογίσιμο ίχνος του ρωμαϊκού ιππόδρομου. Σοκ και δέος στους συμμετέχοντες στην ξενάγηση οι οποίοι ήταν αρχαιολόγοι από ολλανδικό πανεπιστήμιο.
Αν έπρεπε να διαλέξεις μία μυρωδιά που να ταυτίζεται με τη Θεσσαλονίκη, ποια θα ήταν;
Θα πω για μια μυρωδιά που ποτέ δεν μύρισα, την οποία όμως περιέγραψε ο Ηλίας Πετρόπουλος αναφερόμενος στην κουζίνα των εβραίων συμπολιτών μας. «Ένα μείγμα τριανταφυλλόνερου, τσιγαρισμένου κρεμμυδιού και ώριμου πεπονιού». Η εκλεπτυσμένη και φημισμένη σεφαραδίτικη κουζίνα χάθηκε με τους σαλονικιούς Εβραίους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι συνταγές που διέσωσε η Νίνα Μπενρουμπή είναι μια πολύτιμη κληρονομιά για όλους μας.
Ποια είναι η πιο αντιφατική γειτονιά που σε ιντριγκάρει ακόμα;
Χωρίς αμφιβολία η Καλαμαριά. Είναι ελάχιστα πλέον τα απτά ίχνη που μας συνδέουν με την ιστορία της. Κι όμως που και πού το βλέμμα σκαλώνει σε ένα ποδόμακτρο που κάνεις δεν μπήκε στον κόπο να ξηλώσει ώστε μέχρι σήμερα να μας θυμίζει τις λάσπες που χρειάστηκε να καθαρίσει, όταν κάποτε κολλούσαν κάτω από τα παπούτσια μας κάνοντάς τα ασήκωτα.
Ποια διαδρομή σας έχει το πιο «σκοτεινό» vibe και ποια το πιο «feelgood»;
Ως πιο σκοτεινή δεν μπορώ παρα να αναφέρω τα «Κοιμητήρια της Θεσσαλονίκης», όπου βλέπουμε επί 7 ώρες τάφους και στο τέλος κερνάμε και τις σοκολατένιες ελίτσες των μνημόσυνων. Είναι όμως και από τις πλέον δημοφιλείς. Τα κοιμητήρια εξάλλου εκτός από χώρος μνήμης, είναι και χώρος τέχνης και κρύβουν αναρίθμητες ιστορίες. Από την άλλη η διαδρομή μας στα Αρχαία Στάγειρα την πατρίδα του Αριστοτέλη, αλλά και η στάση μας στο πάρκο στα Νέα Στάγειρα, όπου υπάρχει το άγαλμά του, μπορεί να θεωρεί μια εμπειρία ανύψωσης.
