Υπάρχουν ταινίες που, κάθε φορά που πέφτεις πάνω τους στην τηλεόραση, λες «ας δω πέντε λεπτά» και τελικά μένεις μέχρι τους τίτλους τέλους. Ο λόγος για το My Best Friend’s Wedding, ή αλλιώς «Ο Γάμος του Καλύτερού μου Φίλου», μία από τις πιο αγαπημένες ρομαντικές κομεντί των 90s.
Η ιστορία είναι απλή αλλά διαχρονική. Η Τζούλια Ρόμπερτς υποδύεται τη Julianne, μια επιτυχημένη κριτικό φαγητού που ανακαλύπτει ξαφνικά ότι ο καλύτερός της φίλος, ο Michael, πρόκειται να παντρευτεί. Μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευε πως κάποια μέρα ίσως κατέληγαν μαζί. Όταν όμως ο γάμος ανακοινώνεται, συνειδητοποιεί ότι είναι ερωτευμένη μαζί του και αποφασίζει να κάνει τα πάντα για να τον κερδίσει πριν ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας.
Το ενδιαφέρον είναι πως η ταινία ανατρέπει σχεδόν όλους τους κανόνες των κλασικών rom-com. Η Julianne δεν είναι η γλυκιά πρωταγωνίστρια που όλοι θέλουν να δουν να κατακτά τον άντρα που αγαπά. Είναι ζηλιάρα, παρορμητική και πολλές φορές εγωίστρια. Κι όμως, το κοινό δεν μπορεί να σταματήσει να τη συμπαθεί. Ίσως γιατί πίσω από τις λάθος επιλογές της κρύβεται ένας πολύ ανθρώπινος φόβος: να καταλάβεις πολύ αργά τι πραγματικά σημαίνει κάποιος για σένα.
Ένας ακόμη λόγος που η ταινία άντεξε στον χρόνο είναι το καστ της. Η Julia Roberts βρίσκεται σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ερμηνείες της καριέρας της, ενώ η Cameron Diaz κλέβει τις εντυπώσεις ως η αθώα και αξιαγάπητη νύφη Kimmy. Και φυσικά υπάρχει ο απολαυστικός Rupert Everett, ο οποίος χαρίζει μερικές από τις πιο αστείες και αξιομνημόνευτες στιγμές της ταινίας. Η ταινία έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, μεταξύ αυτών για Καλύτερη Ταινία (Κωμωδία ή Μιούζικαλ) και για την ερμηνεία της Julia Roberts!
Όσο για τη διάσημη σκηνή με το «I Say a Little Prayer» μέσα στο εστιατόριο; Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο iconic μουσικές στιγμές στην ιστορία των ρομαντικών κομεντί. Μια σκηνή που δύσκολα ξεχνιέται, ακόμη κι αν έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από την πρώτη προβολή της.
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο «Γάμος του Καλύτερού μου Φίλου» μοιάζει διαφορετικός κάθε φορά που τον βλέπεις. Στα 20 σου ίσως εύχεσαι να καταλήξουν μαζί οι δύο φίλοι. Στα 30 ή τα 40 σου καταλαβαίνεις ότι η ζωή δεν λειτουργεί πάντα όπως στις ταινίες και πως μερικές φορές η μεγαλύτερη πράξη αγάπης είναι να αφήσεις κάποιον να είναι ευτυχισμένος, ακόμα κι αν αυτή η ευτυχία δεν σε περιλαμβάνει.
Γι’ αυτό και παραμένει μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες των 90s. Όχι επειδή έχει το τέλειο happy ending, αλλά επειδή έχει ένα τέλος που μοιάζει λίγο περισσότερο με την πραγματική ζωή. Αν νιώθεις μελαγχολικός, σήμερα δες μία από τις πιο πετυχημένες ρομαντικές κομεντί της δεκαετίας του ’90!
