Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ο Jim Carrey είχε ήδη αποδείξει ότι πίσω από τις γκριμάτσες και τη σωματική κωμωδία κρυβόταν ένας εξαιρετικά ευαίσθητος δραματικός ηθοποιός. Το The Truman Show και το Man on the Moon αποκάλυψαν μια διαφορετική πλευρά του, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βυθιζόταν ολοκληρωτικά στους χαρακτήρες του.
Γι’ αυτό, όταν του προτάθηκε να πρωταγωνιστήσει στο κλειστοφοβικό θρίλερ Phone Booth, δεν αναρωτήθηκε μόνο αν μπορούσε να παίξει τον ρόλο. Αναρωτήθηκε αν ήθελε να ζήσει συναισθηματικά μέσα του.
Η ταινία ακολουθεί έναν αλαζονικό δημοσιοσχεσίτη που απαντά σε ένα δημόσιο τηλέφωνο στο Μανχάταν. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρίσκεται ένας ελεύθερος σκοπευτής, ο οποίος τον προειδοποιεί ότι θα τον σκοτώσει αν εγκαταλείψει τον τηλεφωνικό θάλαμο. Σχεδόν ολόκληρη η ιστορία εξελίσσεται μέσα σε αυτόν τον ασφυκτικό χώρο.
Ο Carrey εξήγησε ότι δεν φοβήθηκε την υποκριτική πρόκληση. Απλώς δεν ήθελε τότε να βάλει τον συναισθηματικό του εαυτό σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο και να σκέφτεται διαρκώς τον θάνατο. Είχε μόλις ολοκληρώσει το απαιτητικό Man on the Moon και στη συνέχεια γύριζε το How the Grinch Stole Christmas. «Μπορούσα να το κάνω. Απλώς δεν ήθελα. Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή», είχε πει.
Ο ρόλος είχε περάσει από αρκετά μεγάλα ονόματα, μεταξύ των οποίων οι Nicolas Cage, Mel Gibson και Will Smith, πριν καταλήξει στον τότε ανερχόμενο Colin Farrell.
Η επιλογή αποδείχθηκε καθοριστική. Ο Farrell κουβάλησε σχεδόν μόνος του την ταινία και η έντονη, νευρική ερμηνεία του βοήθησε να καθιερωθεί στο Χόλιγουντ. Το φιλμ, με προϋπολογισμό περίπου 13 εκατομμύρια δολάρια, συγκέντρωσε σχεδόν 98 εκατομμύρια παγκοσμίως. Παρότι ολοκληρώθηκε το 2002, η αμερικανική κυκλοφορία του μετατέθηκε για το 2003 εξαιτίας των πραγματικών επιθέσεων ελεύθερου σκοπευτή στην Ουάσιγκτον.
Ίσως με τον Carrey το Phone Booth να ήταν μια εντελώς διαφορετική ταινία. Η άρνησή του, όμως, δεν προήλθε από φόβο αποτυχίας. Ήταν η σπάνια παραδοχή ενός ηθοποιού ότι ορισμένοι ρόλοι απαιτούν περισσότερα από τεχνική: απαιτούν να μπεις σε ένα σκοτεινό μέρος από το οποίο μπορεί να μη θέλεις ακόμη να περάσεις.
