Γράφει ο Τάσος Γέροντας
Γκάρεθ Μπράουν «Το βιβλίο των Θυρών». Μετάφραση Δέσποινα Κανελλοπούλου. Εκδόσεις Πατάκη 2025.
512 σελίδες σε πολύ καλής ποιότητας λεπτό, λείο, υποκίτρινο χαρτί, με άψογη επιμέλεια, πολύ καλή σελιδοποίηση, εκτύπωση και βιβλιοδεσία. Εξαιρετική η μετάφραση.
Νέα Υόρκη, σήμερα. Η Κάσσι δουλεύει σε ένα όμορφο βιβλιοπωλείο-καφέ. Σ’ αυτό συχνάζει ένας ηλικιωμένος κύριος, πάντα μόνος, πάντα με κάποιο βιβλίο να διαβάζει. Μέχρι που κάποιο βράδυ ο κύριος πεθαίνει ήσυχα την ώρα που διαβάζει. Στο τραπέζι του έχει αφήσει ένα μικρό βιβλίο για δώρο στην Κάσσι. Και τότε αρχίζουν όλα.
Κρατώντας αυτό το βιβλίο η Κάσσι μπροστά σε μια ξεκλείδωτη πόρτα, αν σκεφτεί κάποιο μέρος που έχει πάει, μπορεί, ανοίγοντας την πόρτα, να βρεθεί εκεί. Μαγικό! Κυριολεκτικά!
Όμως το βιβλίο των Θυρών, όπως λέγεται το βιβλίο, δεν είναι το μοναδικό. Υπάρχουν κι άλλα βιβλία, με αντίστοιχες μαγικές ικανότητες. Υπάρχει το βιβλίο της Οδύνης, της Χαράς, της Μνήμης, της Απόγνωσης, της Ασφάλειας, της Υγείας, των Ψευδαισθήσεων, των Σκιών, της Ύλης και αρκετά άλλα. Αυτά τα έχουν διάφοροι ανά την υφήλιο. Και δεν έχουν όλοι τους καλούς σκοπούς. Έτσι, η εμφάνιση αυτού του βιβλίου θα πυροδοτήσει ένα ανελέητο κυνηγητό για την απόκτησή του. Θανατηφόρα ανελέητο.
Η Κάσσι θα γνωρίσει ανέλπιστους συμμάχους, αλλά και αδίστακτους αντιπάλους. Θα μάθει πως με το βιβλίο μπορεί να ταξιδεύει και στον χρόνο, όχι όμως να επηρεάζει τη ροή των γεγονότων. Έτσι θα ταξιδέψει δέκα χρόνια πίσω, να συναντήσει τον παππού της που τη μεγάλωσε, και ο οποίος πέθανε πριν από οκτώ χρόνια. Αυτή η συνάντηση θα μας δώσει ένα εξαιρετικά συγκινητικό δισέλιδο διαλόγου, όπου η σοφία του παππού θα βγάλει την Κάσσι από φοβερό δίλημμα, αλλά θα αποτελέσει και πολύτιμο οδηγό για το μέλλον της.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου είναι το όμορφο, το ταξιδιάρικο, όπου η Κάσσι απολαμβάνει τη μαγεία του βιβλίου, γνωρίζει τον Βιβλιοθηκάριο, έναν γοητευτικό Σκωτσέζο, που μαζεύει στον πύργο του όλα τα μαγικά βιβλία για να τα προστατεύσει από την κακή χρήση. Το δεύτερο μέρος είναι το άγριο, όπου αρχίζουν οι μάχες μεταξύ των διαφόρων κατόχων άλλων βιβλίων. Όλοι τους θέλουν να αποκτήσουν όσο γίνεται περισσότερα. Σ’ αυτό το μέρος θα γνωρίσουμε και τη Γυναίκα, μια ανίκητη φονική μηχανή, η οποία απολαμβάνει να βασανίζει τους άλλους.
Προφανώς το βιβλίο έχει χάπυ εντ. Μέχρι να φτάσουμε εκεί, κι αφού ξεπεράσουμε τη μαγεία και τις μάχες, θα διαβάσουμε εκτενείς συζητήσεις για τον πόνο, τον θάνατο, την απώλεια, τη μοναξιά, την αγάπη. Βρήκα επίσης τολμηρό το εγχείρημα του συγγραφέα να πλάσει ένα μέρος του τίποτα και του πουθενά. Πετυχημένο εγχείρημα, κατά τη γνώμη μου.
Αν θεωρείτε αφελή τη Νάρνια, αν απεχθάνεστε τον Χάρυ Πότερ, αν θεωρείτε πως οι Αγώνες Πείνας και το Κεχριμπαρένιο τηλεσκόπιο είναι χαζά παιδικά βιβλία, αν γενικά δεν σας μαγεύει η μαγεία, τότε προσπεράστε αυτό το βιβλίο. Όμως στην αντίθετη περίπτωση, διαβάστε το. Θα το απολαύσετε!
«Όμως δεν είναι δυνατόν να υπάρχεις δίχως σκέψη. Ακόμα και η επιθυμία να μην σκέφτεσαι είναι σκέψη.»
«Να μην συμπεριφέρεσαι σαν ηττημένος, ακόμη κι όταν έχεις ήδη ηττηθεί.»
