Στις 22 Σεπτεμβρίου 2025 έφυγε από τη ζωή ο Βάσος Γεώργας, ένας άνθρωπος που συνδύαζε πολλές ταυτότητες: σκηνοθέτης, παραγωγός, συγγραφέας, ποιητής, εκδότης, βιβλιοπώλης. Η είδηση του θανάτου του συγκίνησε όσους τον γνώριζαν προσωπικά αλλά και όσους συνάντησαν το έργο του μέσα από το σινεμά, τα βιβλία ή τις πολιτιστικές του πρωτοβουλίες.
Ο Γεώργας γεννήθηκε και έζησε στα Εξάρχεια, μια γειτονιά που σφράγισε τον τρόπο σκέψης του και την καλλιτεχνική του πορεία. Ο ίδιος σε συνεντεύξεις του έλεγε ότι νιώθει «ένας πολύ συνηθισμένος, βαρετός άνθρωπος», μα η ζωή του κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ήταν. Μεγάλωσε ανάμεσα σε βιβλία, ταινίες και ανήσυχα πνεύματα, πράγμα που καθόρισε τη στάση του απέναντι στην τέχνη και την κοινωνία.
Η ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Η μικρού μήκους ταινία «Αύριο» (1986) αποτέλεσε το πρώτο του βήμα, ενώ το ντοκιμαντέρ «Το Σινεμά Γυμνό» (2010) τον καθιέρωσε ως δημιουργό που ήξερε να κοιτάζει κατάματα την πραγματικότητα. Παράλληλα, μέσα από παραγωγές και συνεργασίες, στήριξε ανεξάρτητους κινηματογραφιστές και συνέβαλε ώστε να ακουστούν νέες φωνές στο ελληνικό σινεμά.
Το βιβλιοπωλείο Bibliothèque, που διατηρούσε στα Εξάρχεια, δεν ήταν απλώς ένας χώρος πώλησης βιβλίων αλλά ένα στέκι ιδεών και συνάντησης.
Μέσα από τις εκδόσεις και τα περιοδικά του – όπως το Cine 7 – έδωσε βήμα σε κείμενα, κριτικές και προσεγγίσεις που δύσκολα θα έβρισκαν θέση σε πιο εμπορικά έντυπα. Για τον ίδιο, «τα βιβλία ήταν είδη πρώτης ανάγκης», όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στην Αυγή.
Εξίσου σημαντικό ήταν το συγγραφικό του έργο. Ποιητικές συλλογές όπως η «Διάθεση Ημέρας» έδειχναν την άλλη πλευρά του: τρυφερή, μελαγχολική, βαθιά προσωπική.
Τα κείμενά του, είτε σε blogs είτε σε περιοδικά, έφεραν τη σφραγίδα ενός ανθρώπου που πάλευε να εκφράσει την αγωνία, την αθωότητα αλλά και την πικρία της εποχής του.
Σε συνεντεύξεις του, ο Βάσος Γεώργας μιλούσε με ειλικρίνεια:
-
Για τα Εξάρχεια που αλλάζουν, χάνοντας τους «χαρακτηριστικούς τύπους» που του έδιναν ζωή.
-
Για την πίστη του ότι «το μεγαλύτερο διεγερτικό είναι το μυαλό».
-
Για το όνειρό του να υπάρχει ένα μέρος όπου «τα είδη πρώτης ανάγκης θα είναι τα βιβλία».
Αυτές οι φράσεις αποτυπώνουν τον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο: κριτικά, με αγάπη για την τέχνη και ανάγκη για βαθύτερη επικοινωνία.
Η Ελληνική Εταιρεία Σκηνοθετών τον αποχαιρέτησε ως έναν δημιουργό με «πολυσχιδή πορεία στο χώρο του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού».
Φίλοι, συνεργάτες και σινεφίλ μίλησαν με συγκίνηση για την ευγένεια, την ανήσυχη ματιά και τη συνεχή προσφορά του. Για πολλούς, η φυσική του απουσία αφήνει ένα μεγάλο κενό στην πολιτιστική ζωή της Αθήνας.
Ο Βάσος Γεώργας δεν υπήρξε ποτέ «άνθρωπος της πρώτης γραμμής» στα φώτα της δημοσιότητας. Κι όμως, όσοι τον γνώρισαν ή άγγιξαν το έργο του, κατανοούν ότι το αποτύπωμά του θα μείνει: στα βιβλία που εξέδωσε, στις ταινίες που σκηνοθέτησε, στα περιοδικά που στήριξε, στις συζητήσεις που πυροδότησε.
Ένας δημιουργός που έζησε για την τέχνη και άφησε πίσω του μια πολύτιμη πολιτιστική παρακαταθήκη.
