Μεσημεριανή βόλτα την Κυριακή, στα στενά της Τούμπας. Η Βικτώρια γιορτάζει και μας κάνει το τραπέζι. Μέχρι να φτάσω όμως, μου κρατάνε παρέα τσουγκρίσματα ποτηριών, φωνές παιδιών, και μυρωδιά από σπιτικό φαγητό- ήχοι και μυρωδιές από τα σπίτια της περιοχής.
Ο αέρας τις Κυριακές στις γειτονιές μυρίζει πατάτες φούρνου- και κάθε Κυριακή η γη γεμίζει μυρωδιές από φαγητό της μαμάς από όλες τις κουζίνες του κόσμου.
Ώρες ώρες θα' θελα να ανοίξω την πόρτα του σπιτιού μου και να βρω τους γονείς μου να ετοιμάζονται για το Κυριακάτικο τραπέζι. Και πόσο θα ήθελα να ήμουν παιδί, να είχα ανάγκη τα βασικά.
Όσο μεγαλώνεις φορτώνεις την πλάτη σου με τόσα θέλω (ας μη μιλήσω για τα πρέπει).
Όταν το μυαλό σου έχει γεμίσει από πληροφορίες, όταν τα πράγματα σκουραίνουν, πάρε ένα διάλειμμα, και επέστρεψε στα βασικά. Στους δικούς σου ανθρώπους, στα βασικά πράγματα που σε γεμίζουν. Ξεκίνα από το 1, και προσπάθησε να μη χρειάζεσαι 10 για να είσαι ευχαριστημένος. Βack to basics.
