Κάθεσαι στο μπαλκόνι σου, απλώνεις τα πόδια σου στα κάγκελα.
Kοιτάς τη ζωή με γυαλιά ηλίου και αφήνεις κάποια προβλήματα για Σεπτέμβριο.
Μαυρίζεις και ομορφαίνεις, γίνεσαι χίπις και μποέμ, και μετράς τα αστέρια στην παραλία.
Και πίνεις βυσσινάδα σαν να 'ναι νερό.
Και καμιά φορά νιώθεις μελαγχολικός.
Περπατάς στην άμμο και σε παίρνει η νύχτα παίζοντας όπως όταν ήσουν παιδί.
Και μαζεύεις την παρέα σου στον κήπο και πίνετε μέχρι το πρωί.
Και μετά φεύγετε με το φουσκωτό για πρωινές βουτιές σε παγωμένα νερά.
Και κάτω από το φουσκωτό περνούν δελφινάκια σε ζευγάρια.
Το δέρμα σου έχει καεί και κοιτάς κάθε μέρα το σημάδι από το μαγιό.
Ερωτεύεσαι παράφορα και λες σ' αγαπώ σαν να μην υπάρχει αύριο.
Δεν υπάρχει. Υπάρχει το σήμερα. Για αύριο, θα δεις αύριο.
