Γράφει ο Λάζαρος Γεροφώτης
Η ταινία Wonder, σε σκηνοθεσία του Stephen Chbosky, βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της R.J. Palacio και αφηγείται την ιστορία του δεκάχρονου Auggie Pullman, ενός παιδιού με συγγενή παραμόρφωση στο πρόσωπο. Ο Auggie, τον οποίο υποδύεται με εντυπωσιακή ευαισθησία ο Jacob Tremblay, έχει μεγαλώσει προστατευμένος στο σπίτι, με τη μητέρα του (Julia Roberts) και τον πατέρα του (Owen Wilson) να στέκονται βράχοι στο πλευρό του. Όμως έρχεται η στιγμή να βρεθεί για πρώτη φορά σε δημόσιο σχολείο και να αντιμετωπίσει τον κόσμο όπως πραγματικά είναι: γεμάτο προκλήσεις, μα και δυνατότητες.
Ο Auggie αγαπά την επιστήμη, το Minecraft, τα βιντεοπαιχνίδια και φυσικά το «Star Wars». Συχνά φοράει το κράνος του μικρού αστροναύτη που τον κάνει να νιώθει αόρατος και ασφαλής. Όμως στο σχολείο, όπου οι συμμαθητές του δεν κρύβουν την αμηχανία ή και την κακία τους, ο μικρός θα χρειαστεί να βρει το κουράγιο να σταθεί στα πόδια του. Η ταινία παρουσιάζει με συγκινητική αμεσότητα τον πόνο του εκφοβισμού, αλλά και την ανάγκη να αποδεχτούμε τον εαυτό μας, όπως και να μάθουμε να βλέπουμε την ψυχή πίσω από την εμφάνιση.
Ο Chbosky, γνωστός ήδη από το The Perks of Being a Wallflower, επιλέγει να μην αφηγηθεί την ιστορία αποκλειστικά από τη σκοπιά του Auggie. Ανοίγει το βλέμμα του και σε άλλους χαρακτήρες: τον φίλο του Jack (Noah Jupe), που παλεύει ανάμεσα στην ειλικρίνεια και στην πίεση των συμμαθητών· και την αδερφή του, Via (Izabela Vidovic), μια κοπέλα που αγαπά τον αδερφό της αλλά ζει στη σκιά του, με τη δική της ανάγκη για αποδοχή και φωνή. Αυτή η πολυπρισματική αφήγηση χαρίζει στην ταινία ουσία και συναισθηματικό βάθος, αποφεύγοντας την εύκολη συγκίνηση.
Οι ερμηνείες είναι δυνατές σε όλα τα μέτωπα. Ο Tremblay, πίσω από το περίτεχνο μακιγιάζ που χάρισε στην ταινία υποψηφιότητες για Όσκαρ και BAFTA, αποδίδει έναν ήρωα γεμάτο ανθρωπιά. Η Julia Roberts και ο Owen Wilson φέρνουν ζεστασιά και τρυφερότητα στο γονεϊκό δίδυμο, ενώ η Vidovic δίνει με λεπτότητα το πορτρέτο μιας έφηβης που ζητά να ακουστεί.
Το Wonder είναι ένα φιλμ που θα μπορούσε εύκολα να πέσει στην παγίδα του μελοδραματισμού. Αντί γι’ αυτό, ισορροπεί με χάρη ανάμεσα στη συγκίνηση και την ειλικρίνεια. Δεν δαιμονοποιεί τους «κακούς» ούτε αγιοποιεί τους ήρωες. Αντιθέτως, αναδεικνύει τη δύναμη της ενσυναίσθησης, δείχνοντας πως η καλοσύνη είναι μια επιλογή που μπορεί να αλλάξει τις ζωές μας.
Στην ουσία, το Wonder είναι κάτι περισσότερο από μια ταινία για ένα παιδί που παλεύει να ενταχθεί. Είναι μια ιστορία για το πώς βλέπουμε ο ένας τον άλλον — και το πώς η αποδοχή, η ευγένεια και η αληθινή κατανόηση μπορούν να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Ένα φιλμ που, δικαίως, κέρδισε τις καρδιές του κοινού και απέδειξε ότι η πραγματική «θαυματουργία» βρίσκεται στην καλοσύνη.
