Εργάτης ήμουν μπήκα το βράδυ κρυφά με το Σίμο που κατείχε πιο πολλά από εμένα, οι χαφιέδες ήταν παντού και έπρεπε να προσέχουμε γιατί άμα μας παίρναν χαμπάρι θα τρώγαμε πολύ ξύλο, ούτε αριστερός ήμουν ούτε τίποτα, οι χαφιέδες με κάνανε έτσι, είχα θυμό, μόλις μπήκα είδα δυο φούσκες με φαβορίτες και κάτι άλλους που ήταν στην πίσω πύλη που κάπνιζαν και γελούσαν με κάτι ακαταλαβίστικες κουβέντες περί φράξιας, διεθνούς και κάτι τέλος πάντων περίεργα ξενικά ονόματα, ρώτησα το Σίμο ''ρε συ δικοί μας είναι αυτοί, ντόπιοι''? -''Ναι ρε προχώρα αυτοί είναι του συντονιστικού'' δεν κατάλαβα ούτε το Σίμο αλλά προχώρησα όπως μου είπε, φτάσαμε σ’ ένα γραφείο που καθόταν ένας πολυάσχολος τύπος με χαρτιά και δυο κοπέλες δίπλα του αμίλητες. Αυτός ήταν ίδιος με τους ακαταλαβίστικους φαβοριτάκιδες έτσι κι αλλιώς εγώ απ’ το Πέραμα είμαι, δεν κατέχω και πολλά από αυτά τα ξενικά, μου έκανε κάποιες ερωτήσεις για το επάγγελμα μου δεν μου άρεσε, του είπα «εγώ σοβατζής απ’ το Πέραμα είμαι, ο Στάθης ο Τρύφων ο αετομάτης με τ’ όνομα, τους χαφιέδες τους τρώω για πρωινό». Είπα, με κοίταξε κάπως και είπε κάτι στις κοπέλες μα τον θεό ούτε αυτό το κατάλαβα, να μην στα πολύ λέω μικρέ και σε ζαλίζω, ο Σίμος τους γούσταρε αυτούς και κάθισε εκεί μετά από λίγο βρήκα και εγώ το σινάφι μου εκεί μέσα και τακίμιασα με τον Ρίνο τον τυφλό από την μάνδρα τον Μάκη που ήταν δικός σας από πάνω, πρώτη γραμμή εμείς, άσε μας πιάσανε μετά κακιά ιστορία σου λέω, εγώ άνοιξα μπακάλικο στη Δωδεκανήσου ο Μάκης παντρεύτηκε μια κόρη ταγματάρχη τον Ρίνο τον έχασα τρελός τύπος οι φαβοριτάκιδες δεν τον εγουστάρανε γιατί τους έλεγε λακέδες αλλά τι να σου πω τώρα, δεν ξέρω από αυτά, εγώ από το Πέραμα είμαι, ο Στάθης ο Τρύφων ο Αετομάτης με τ’ όνομα.
