Το Art House ήταν από εκείνα τα μπαρ που δεν ακολούθησαν ποτέ τη νυχτερινή ζωή της πόλης.
Την όρισαν.
Από τον Μύλο και την Αλυσίδα, στη Βογατσικού, και αργότερα στην περιοχή της Πλατείας Χρηματιστηρίου, το Art House υπήρξε για χρόνια ένα ζωντανό κύτταρο της Θεσσαλονίκης. Ένας χώρος που μετακινήθηκε, εξελίχθηκε και μεγάλωσε μαζί με την πόλη. Πάντα ανήσυχο. Πάντα ανοιχτό σε νέες εμπειρίες.
Μέσα στην πολυετή του πορεία, οι πελάτες έγιναν φίλοι.
Και οι φίλοι, οικογένεια.
Δεκάδες μουσικοί, DJs και καλλιτέχνες πέρασαν από τα decks και τους τοίχους του, αφήνοντας πίσω τους ήχους, ιδέες και στιγμές που ακόμα ψιθυρίζονται. Το Art House ηταν σημείο συνάντησης, χώρος έκφρασης, καταφύγιο για όσους έψαχναν κάτι διαφορετικό στη νύχτα της πόλης.
«Εδώ η μουσική συναντούσε την τέχνη και η τέχνη τη μουσική».
Όχι σαν σύνθημα.
Σαν καθημερινότητα.
Στον industrial χώρο του φιλοξενήθηκαν μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της εγχώριας και διεθνούς σκηνής. Νύχτες κάτω από τους ήχους των Bonobo, Quantic, Frenic, Parov Stelar, DJ Vadim και πολλών ακόμη αγαπημένων καλλιτεχνών, που σήμερα μοιάζουν σχεδόν μυθικές. Νύχτες που δεν επαναλήφθηκαν ποτέ με τον ίδιο τρόπο.
Παράλληλα, το Art House άνοιξε χώρο και στην εικαστική δημιουργία. Εκθέσεις, installations, bazaar, συνεργασίες με καλλιτεχνικές και αρχιτεκτονικές ομάδες της πόλης. Η τέχνη δεν ήταν φιλοξενούμενη. Ήταν μέρος της ταυτότητάς του. Σήμερα, το Art House δεν υπάρχει πια.
Ο χώρος έκλεισε.
Όμως οι αναμνήσεις του κυκλοφορούν ακόμα — σε ιστορίες, σε playlists, σε «θυμάσαι τότε που…».
