Από το Γιώργο Καρακασίδη
Η Καρόλ, μια όμορφη αλλά συνεσταλμένη κοπέλα, ζει με τη μεγαλύτερη αδερφή της σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο. Εμφανώς αποκομμένη από την πραγματικότητα, δυσκολεύεται στις καθημερινές της αλληλεπιδράσεις, ιδίως με τους άντρες. Όταν η αδερφή της φεύγει για διακοπές με τον σύντροφό της, η Καρόλ μένει μόνη και σταδιακά βυθίζεται σε έναν κόσμο παραισθήσεων, οδηγούμενη σε οριακές ψυχογενείς καταστάσεις.
Η αφήγηση, μέσα από την οπτική της πρωταγωνίστριας – χαρακτηριστικό δείγμα POV κινηματογράφου – θολώνει τα όρια ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, καταργώντας σταδιακά κάθε αίσθηση χρόνου και χώρου. Ο τρόμος – αποδοσμένος με σχεδόν εξπρεσιονιστικό τρόπο – δεν πηγάζει από κάποιον εξωτερικό κίνδυνο με σαφές κίνητρο, αλλά είναι ενδογενής, αμιγώς ψυχολογικός.
Τα αίτια της σεξουαλικής αποστροφής της πρωταγωνίστριας δεν είναι ποτέ ξεκάθαρα· υπονοείται απλώς η ύπαρξη ενός παλαιότερου τραύματος. Η μοναξιά της αστικής ζωής – ιδιαίτερα για έναν ξένο (η ηρωίδα είναι Βελγίδα, προβολή κατά κάποιο τρόπο του ίδιου του Πολάνσκι, ο οποίος έφυγε νωρίς από την πατρίδα του) – επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ψυχική της κατάσταση.
Ο κατεξοχήν εσωτερικός χώρος της αστικής ζωής, το διαμέρισμα, λειτουργεί ως καθρέφτης της ψυχικής της κατάστασης. Όπως αυτό – θεωρητικά ένας χώρος ασφάλειας και απομόνωσης από τον έξω κόσμο – μετατρέπεται σταδιακά σε τόπο εγκλεισμού και απειλής, έτσι και το μυαλό της πρωταγωνίστριας, το κατεξοχήν προσωπικό και απαραβίαστο καταφύγιο, αποδεικνύεται τελικά ο πιο ύπουλος προδότης της.
Ρόλος-σταθμός για την 22χρονη τότε Κατρίν Ντενέβ, και βραβείο Αργύρης Άρκτου για το πρώτο μέρος της άτυπης «τριλογίας του διαμερίσματος» του Πολάνσκι, την οποία συμπληρώνουν τα φιλμ Το Μωρό της Ρόζμαρι (1968) και Ο Ένοικος (1976).
