Περπάτησα μόνος κάτω από τη
γκρι ζωγραφιά με ένα πράσινο κασκόλ στο λαιμό. Το καράβι που έπλεε στο νερό
ήταν ήσυχο, μοναχικό – κανείς δεν γλεντούσε την πρώτη ημέρα του Χρόνου. Μα
γιατί; Δεν ήρθες. Δεν τηλεφώνησες – παρά μόνο είπες πως μύρισε ροδάκινο. Στο βάθος
είδα ένα παιδί. Κρατούσε ένα κόκκινο μπαλόνι στο δεξί του χέρι. Μετά χάθηκε
στις φυλλωσιές. Δεν κοίταξε πίσω. Δεν θέλησε.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του exostis.gr στην Google 
