Στήλη ρομαντική, εκκεντρική, φορώντας βελούδινα φορέματα, συνδυασμένα με δερμάτινο περφέκτο και κρατώντας στο χέρι «Sante» άφιλτρο, βουτάει στη δισκοθήκη της και θυμάται βινύλια και στιγμές αλλοτινών εποχών…
Μικρές ιστορίες της πόλης. Νυχτερινές, κατά προτίμηση…
γράφει ο Αρχιμήδης Παναγιωτίδης
Καθόταν μόνη στο μπαρ. Πανέμορφη. Με αναλογίες που θα κόλαζαν μέχρι και Ιησουίτη μοναχό. Ο τύπος την πλησίασε. «Που είναι ο έρωτάς σου, όμορφη;». Γύρισε και τον κοίταξε με απλανές βλέμμα. «Ο έρωτάς μου είναι με άλλον έρωτα εδώ και καιρό». Φύσηξε τον καπνό της μακριά. Στα μπουκάλια. Απέναντί της…
Blue Strange color blue Coming back to you Pushing through Pouring rain Nearly there…
Στις συναυλίες μοιάζουν όλα μαγικά. Εκεί που πέφτουν τα φώτα κι ακούγεται το πρώτο ακόρντο. Το βύσμα στον ενισχυτή. Εκεί που ο καλλιτέχνης αφηγείται τις μικρές του ιστορίες. Για τα ταξίδια που δεν έκανες ποτέ κι όλο λες θα τα κάνεις. Για εκείνες τις νύχτες στα ξενοδοχεία. Μόνος. Που ξαπλώνεις στο μαξιλάρι που κάποιος άλλος ξάπλωσε πριν από σένα. Κι όταν σε πάρει στην αγκαλιά του ο Μορφέας, πιθανώς και να ονειρευτείς τα όνειρα του Άλλου. Κι όταν ξυπνήσεις, να νομίζεις ότι είσαι αυτός ο κάποιος άλλος. Κι η εφημερίδα δίπλα στο κομοδίνο να είναι σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνεις. Σ’ έναν Άλλο τόπο που δε
γνωρίζεις…
Well, oh well, oh, you know it is only so much I can take I buried my head in that pillow for a million days, oh Oh well, I`m sorry, but I do not care to wait Dare not walk through the light…
Ζητάς λίγα ψίχουλα αγάπης. Κι εγώ. Ένα χάδι, μια αγκαλιά, μια γλυκιά κουβέντα. Δεν τα βρήκες αλλού και τα ζητάς από εμένα. Κι εγώ είμαι τόσο μικρόψυχος και αδύναμος που δε δίνω αγάπη ούτε στον εαυτό μου. Η γνωστή ιστορία. Αιώνες τώρα. Ψάχνοντας στα σκοτάδια. Σωστά το είπες. Παλεύεις ακόμα με τους δαίμονές σου. Αλλά δε θα τελειώσει ποτέ αυτή η μάχη. Ποτέ. Μόνο μικρές νίκες, καθημερινές. Μέχρι την επόμενη μάχη. Ξανά και ξανά…
You keep on whispering that you won’t stop I take it back, babe Everything that I have said And I hold you in my arms There’s no better place for you anyway…
Έχεις πιάσει τον εαυτό σου σε γεμάτο μαγαζί, με τον κόσμο να γελάει γύρω σου και να περνάει καλά και συ να νιώθεις ένα απίστευτο κενό; Αν ναι, τότε είσαι σε καλό δρόμο. Τώρα δεν το καταλαβαίνεις, αλλά θα το καταλάβεις αργότερα. Αυτό.
The night is on and on
Your head roll away
I catch it when it falls
And keep it beneath my heart…
