Τα καλοκαίρια στη δεκαετία του ’70 και του ’80 ήταν γεμάτα απλότητα και ανεμελιά. Οι οικογένειες συνήθως πήγαιναν διακοπές στο χωριό ή σε κοντινές παραλίες, φορτωμένοι με λίγα πράγματα και πολλή διάθεση. Τα παιδιά έπαιζαν όλη μέρα έξω, κυνηγητό, ποδόσφαιρο, ή ποδήλατο, χωρίς κινητά και οθόνες. Το απόγευμα η γειτονιά μύριζε γιασεμί και μαγειρευτό φαγητό, ενώ τα βράδια οι μεγάλοι μαζεύονταν στις αυλές και συζητούσαν ως αργά. Η θάλασσα, οι παγωτατζήδες, τα τρανζιστοράκια με λαϊκά και ξένα τραγούδια, και οι ελληνικές ταινίες στην τηλεόραση ήταν κομμάτι ενός καλοκαιριού πιο αθώου, πιο απλού, αλλά γεμάτου αναμνήσεις.
