Ψηλά πάνω απ'την πόλη, πάνω σε μια θεόρατη κολώνα στεκόταν το άγαλμα του Ευτυχισμένου Πρίγκηπα.
Ήταν όλος καλυμμένος με λεπτά φύλλα καθαρού χρυσού, για μάτια ειχε δύο λαμπερά ζαφείρια κι ένα μεγάλο κόκκινο ρουμπίνι άστραφτε στη λαβή του ξίφους του.
Γιατί να μή μοιάζεις στον Ευτυχισμένο Πρίγκηπα? έλεγε μια μητέρα στο μικρό γιό της που έκλαιγε ζητώντας το φεγγάρι. Ο Ευτυχισμένος Πρίγκηπας δεν κλαίει ποτέ για τίποτα
Χαίρομαι που υπάρχει και κάποιος στον κόσμο απόλυτα ευτυχισμένος, μουρμούρισε κάποιος που ήταν απογοητευμένος, ενώ κοιτούσε το θαυμάσιο άγαλμα.
Ο Ευτυχισμένος Πρίγκηπας του Όσκαρ Ούάιλντ
