Ο καινούριος χρόνος μπήκε για τα καλά, όλοι ξεκινήσαμε ξανά
τις δουλειές μας και περιμένουμε πώς και πώς να ξεσκάσουμε πηγαίνοντας θέατρο.
Για τον λόγο αυτόν, το Κρατικό Θέατρο φρόντισε και μας παρουσιάζει νέες
παραγωγές αλλά και κάποιες που συνεχίζουν το ίδιο επιτυχημένα από τον
προηγούμενο χρόνο.
Η
πολυαναμενόμενη παράσταση “ Η Αυτοκρατορία (I Have your data)” σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού και
κείμενα του Γιώργου Βέλτσου κάνει πρεμιέρα στο Φουαγιέ
του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, το οποίο για πρώτη φορά χρησιμοποιείται ως
θεατρικός χώρος. Όπως δήλωσε κι ο συγγραφέας στη συνέντευξη τύπου για την
παράσταση: “Τα κείμενά μου είναι
ένα τεστ νοημοσύνης. Μπορεί κανείς να δοκιμάσει τη νοημοσύνη του, να δοκιμάσει
δηλαδή όχι μόνο πόσο τα εννόησε αλλά και πόσο δημιουργικά μπορεί να τα
παρανοήσει. Γιατί αυτό έχει σημασία. Σημασία έχει το μέτρο όχι της εννόησης
ενός κειμένου αλλά της παρανόησης, εκεί δηλαδή που μπαίνει ο αναγνώστης ή ο θεατής
στη δουλειά της έμπνευσης ως εάν εκείνη τη στιγμή ο συγγραφέας έπρεπε να
αποσυρθεί”. Αυτός είναι κι ο λόγος που το κείμενο αυτό λειτούργησε
ως πρόκληση για αυτό που λέμε θέατρο ή θεατρική πράξη όσον αφορά τον σκηνοθέτη
της παράστασης, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου, αλλά αποτελεί και μια
ιδιαίτερα ερεθιστική πρό(σ)κληση για τους θεατές.
Σε λίγες
μέρες, και συγκεκριμένα στις 23 Ιανουαρίου, περιμένουμε και την πρεμιέρα του
γαλλικού κλασικού αριστουργήματος του Μολιέρου “Δον Ζουάν” , σε σκηνοθεσία του Δαμιανού
Κωνσταντινίδη, στο Βασιλικό Θέατρο. Με τον Δον Ζουάν (1665) ο Μολιέρος
υπογράφει ένα από τα σημαντικότερα και πλέον αινιγματικά έργα του παγκόσμιου
ρεπερτορίου, μια κωμωδία γεμάτη ειρωνεία αλλά και με τραγικό βάθος. Ο ακόλαστος
αριστοκράτης ήρωάς του βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση καθότι αθεράπευτος κυνηγός
της Ομορφιάς και της Ηδονής, αλλά ταυτόχρονα και σε διαρκή φυγή καθότι
κυνηγημένος από όλους όσους έχει προσβάλλει. Καταγγελία μιας υποκριτικής και
θρησκόληπτης κοινωνίας, ο Δον Ζουάν θίγει, μέσα από την παρουσίαση ενός
ανθρώπου που θέλει να αποτινάξει τα κοινωνικά, οικογενειακά και θρησκευτικά
δεσμά, το θέμα της απόλυτης ελευθερίας.
Πολύ
σημαντική πληροφορία για τους γονείς και τα παιδιά είναι το γεγονός ότι από 18
Ιανουαρίου ξεκινάει το β' μέρος της παράστασης για παιδιά του Κ.Θ.Β.Ε. “Ο γύρος
του κόσμου σε 80 ημέρες”, η θεατρική μεταφορά του πασίγνωστου και δημοφιλούς
μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν το οποίο παρουσιάζεται σε συνέχειες στο
Βασιλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία της Τατιάνας Μύρκου και σε θεατρική διασκευή του
Στέλιου Χατζηαδαμίδη.
Δεν θα
μπορούσαμε,βέβαια, να μην αναφερθούμε και στην παράσταση “Δον Κιχώτης” που
ανεβαίνει από τέλη Δεκέμβρη στην Ε.Μ.Σ.σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λεοντάρη.
Πρόκειται για ένα έργο πολιτικό, μια διασκευή του έργου του Θερβάντες στα χέρια
του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ λίγο πριν τον θάνατο του τελευταίου στα ασφυκτικά
πλαίσια και όρια του Σταλινικού καθεστώτος. Παράταση πήρε και η παράσταση
“Συνέβη και του χρόνου” στο Βασιλικό θέατρο, σε σκηνοθεσία του Γιάννη
Παρασκευόπουλου, ενώ η “Προδοσία” του Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία της
Γλυκερίας Καλαϊτζή, που ξεκίνησε πολύ δυναμικά στο νέο Υπερώο της Ε.Μ.Σ.,
δυστυχώς αναβλήθηκε μέχρι νεωτέρας λόγω ενός τραυματισμού. Ωστόσο, το
πιθανότερο είναι πως από μέσα Φεβρουαρίου θα επανέρθει δριμύτερη!
Φυσικά,
κανονικά συνεχίζουν τόσο το πολύ πετυχημένο εισπρακτικά “Σερσέ λα φαμ” , η
μουσικοθεατρική παράσταση για τον Βασίλη Τσιτσάνη στην Μονή Λαζαριστών σε
σκηνοθεσία και χορογραφίες της Σοφίας Σπυράτου, όπως και η παράσταση για νέους
“Η Φάρμα των Ζώων” του Τζωρτζ Όργουελ σε σκηνοθεσία του Νίκου Αρμάου.
Η Άνοιξη θα
φέρει κι άλλες κι άλλες παραστάσεις στο κρατικό…Θα φέρει Τσέχωφ..Θα
φέρει ελληνικές κωμωδίες…Αλλά αυτά θα
τα πούμε σε άλλο άρθρο μόλις ζεστάνει λίγο ο καιρός. Μέχρι τότε, θα τα λέμε
στις θεατρικές αίθουσες.
