«Στο μικρό
θέατρο παίζεται μια παράσταση μικρής διάρκειας και έντασης. Παρακαλώ να
ανεβοκατεβαίνετε τη σκάλα με ησυχία».
Κρυφακούοντας
την Τρελοβγενιώ
Μια συνομιλία με μια παράσταση
Το
σκάω όταν βρω ευκαιρία από το μεγάλο θέατρο δίπλα, σκαρφαλώνω στις μύτες τη
σκάλα για τα καμαρίνια κι αφουγκράζομαι το μικρό. Από μέσα δεν ακούγεται
τίποτα. Προσπαθώ να ανακαλέσω την αίσθηση του να λουφάζεις στη θέση σου και να
εισπνέεις το σύμπαν της Τρελοβγενιώς… που τόσο γενναιόδωρα εκπνέεται από την
Μαρία Τσιμά.
Ένα
τραπέζι, ένα ποτήρι, δυο καρέκλες, άχυρα. Μια γυναίκα κάθεται και μας
ξεδιπλώνει την ιστορία της. Η ιστορία έχει μάνα, μνήμη, μυρωδιά εξοχής, ιδρώτα,
θυμού κι ανάγκης για αγάπη και τρυφερότητα. Έχει αδικία, έχει βία, πόνο,
δυστυχία. Όλα αυτά φυλακισμένα κι αποξηραμένα στις σελίδες ενός φυτολογίου.
Ξεφυλλίζει η Μαρία το παλιό ημερολόγιο και σου μεταδίδει την αφή γερασμένων
φύλλων. Χαϊδεύω το μπράτσο της θέσης μου και ψηλαφώ την αλήθεια που σαν φρέσκο
λουλούδι ανοίγεται μπροστά μου. Μια ανδρική φιγούρα σαν σκοτεινός δορυφόρος
γύρω από το φως, βάζει τρικλοποδιές στην πλοκή. Κι εγώ από τη θέση μου θέλω να
σηκωθώ να φωνάξω, να τρέξω να αγκαλιάσω τη μάνα, να χαϊδέψω την κόρη, την
πληγή, να χτυπήσω τον κακό, να κάνω εγώ ποδήλατο για χάρη της, να φέρω την
αγελάδα πίσω, να σκύψω και να πιω νερό από το πηγάδι.
Είμαι
έξω απ’ το μικρό κι από μέσα δεν ακούγεται τίποτα, ίσως μόνο μουσική. Σκέφτομαι
πως ηθοποιοί, θεατές και τεχνικοί έχουν μυηθεί σε μια υπέροχη συνομωσία.
Ευαίσθητες χορδές οι αισθήσεις τους και το έργο τις αγγίζει απαλά. Μια μελωδία
εξαγνισμού. Ανοίγουν μύτες, τρέχουν μάτια, το δέρμα ανατριχιάζει. Σε μια εποχή
που προσπαθεί να σε ναρκώσει, ξαφνικά θυμάσαι πως είσαι ζωντανός. Πως
συγκινείσαι, παρασύρεσαι, είσαι φτιαγμένος για να αγαπάς, θέλεις να σβήσεις την
αδικία, να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, να μην ξανακάνεις λάθη. Μπαίνεις στην
αίθουσα και βγαίνεις… πιο άνθρωπος. Ακόμη κι όταν είσαι απ’ έξω και προσπαθείς
να αφουγκραστείς.
Ως τις 16 Μαρτίου
στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών…
Συγγραφέας: Ινές
Κανιατί
Μετάφραση: Ρενέ Ψυρούκη
Διασκευή: Μαρία Τσιμά, Γιάννης Αναστασάκης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης
Σκηνικά – κοστούμια: Κέλλυ Βρεττού
Μουσική: Σωτήρης Δεμπόνος, Αντώνης Λιβιεράτος
Φωτισμοί: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Οργάνωση παραγωγής: Ηλίας Κοτόπουλος
Ηθοποιοί
Μαρία Τσιμά
Γιάννης Καραμφίλης
Ηχογραφημένη φωνή: Χαρά Αναστασάκη.
