My house in Budapest
My hidden treasure chest
Golden grand piano
My beautiful Castillo
But for you, I’d leave it all
Είμαστε πάντως απίστευτοι. Φτιάχνουμε τη ζωή μας, συγυρίζουμε τα ψυχολογικά μας, παλεύουμε με τους φόβους μας, φέρνουμε βόλτα τα θέματά μας, τα κόμπλεξ μας, και όσα μας φόρτωσαν οι γονείς μας, και εκεί που λέμε πως τα έχουμε όλα υπό έλεγχο, ερωτευόμαστε. Και ρε φίλε, είναι σαν την επόμενη της εξεταστικής – όσα και να διάβασες, όσα και να έμαθες, τα έχεις ήδη ξεχάσει. Πετάμε τη σκούφια μας για λίγο πόνο. Μέχρι να τον νιώσουμε.
Give me one good reason
Why I should never make a change
Baby if you hold me
Then all of this will go away
Γιατί όταν κάποια στιγμή σε χτυπήσει εκείνος ο φόβος σου, η κρυφή σου σκέψη, που πολλαπλασιάζεται σε δευτερόλεπτα, αρχίζεις να έχεις ανασφάλειες, δεύτερες σκέψεις, τρίτες σκέψεις, τέταρτες, και μέχρι να το καταλάβεις το έχεις χάσει. Εντελώς.
My friends and family
They don’t understand
They fear they’d lose so much
If you take my hand
Είναι ένα μυστήριο πράγμα με τον έρωτα. Ανυπομονείς να τον ζήσεις (ή και όχι), αλλά σίγουρα δεν έχεις ιδέα τι σε περιμένει όταν ερωτευτείς- κι αν είσαι τυχερός θα περάσεις αρκετά χρόνια από τη ζωή σου χωρίς να ξέρεις τι θα πει να υποφέρεις, αλλά όταν το μάθεις θα το θυμάσαι για πάντα. Γιατί δεν ξεχνιέται αυτή η κατρακύλα.
If you just say the words
I, I’ll up and run
Oh, to you
Και όταν ερωτευόμαστε ξεχνάμε όσα μάθαμε. Και τα αφήνουμε όλα πίσω μας για ένα σ’αγαπώ. Τέτοιοι είμαστε.
