Μία ταινία που ξεχώρισε εχθές στις προβολές του φεστιβάλ,
είναι η Γαλλική “Φιντέλιο – Η Οδύσσεια της Αλίκης”, σε σκηνοθεσία της Λυσί
Μπορλετώ που ανήκει στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες». Η ιστορία της ταινίας αφορά
την Αλίς, η οποία είναι ναυτικός. Με τον σύντροφό της, Φελίξ, να την περιμένει
στη στεριά, επιβιβάζεται σ’ ένα παλιό φορτηγό πλοίο, το «Φιντέλιο», ως δεύτερη
μηχανικός. Αφού μπαρκάρουν, η Αλίς μαθαίνει όχι μόνο πως ο προκάτοχός της
πέθανε, αλλά και πως ο καπετάνιος του καραβιού είναι ο πρώτος της μεγάλος
έρωτας. Η Αλίς βρίσκει στην καμπίνα της το ημερολόγιο του νεκρού. Καθώς
διαβάζει τις σημειώσεις του, διαπιστώνει πώς τα προβλήματα που τον απασχολούσαν
μοιάζουν με αυτά που απασχολούν και την ίδια. Καθώς το καράβι πιάνει στα
διάφορα λιμάνια, περιστοιχισμένη από ένα ανδρικό πλήρωμα και παλεύοντας με τα
σκαμπανεβάσματα των συναισθημάτων της, η ταινία εξελίσσεται γύρω από
ανθρωποκεντρικές σχέσεις μεταξύ του πληρώματος.
Λίγο πριν την προβολή, η Σκηνοθέτις είχε άγχος για την
αντίδραση του κοινού, γιατί, όπως ανέφερε και η ίδια, η ταινία συνδέεται σε
τρία επίπεδα με την Ελλάδα: Πρώτον, η πρωταγωνίστρια είναι ελληνικής καταγωγής,
δεύτερον, η Ελλάδα είναι η χώρα του Οδυσσέα (αναφορά στον τίτλο της ταινίας)
και τρίτον, περπατώντας στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης είδε αρκετά φορτηγά πλοία,
οπότε ήταν χαρά της να μας καλέσει και μέσα σε ένα από αυτά μέσω της ταινίας
της. Μία ακόμη σύνδεση που βρήκαν με έκπληξη οι θεατές κατά τη διάρκεια της
προβολής, είναι το γεγονός ότι σε μία σκηνή υπάρχει ως μουσική επένδυση το
παλιό ελληνικό τραγούδι «Πόσο Λυπάμαι» σε εκτέλεση της Σοφίας Βέμπο.
Η ταινία είναι αρκετά καλή, με ένα σενάριο που θέτει ως
βάση του τα ανθρώπινα συναισθήματα και καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον
του θεατή.
