Animation,
2013, ΗΠΑ, 102 λεπτά
Σκηνοθεσία: Κρις Ουέτζ
Με τις φωνές των Μαρίνας
Καλογήρου, Πέτρου Σπυρόπουλου, Χρήστου
Θάνου
Μια νεαρή
κοπέλα, η Εμ Κέι, ταξιδεύει ως το
απομονωμένο σπίτι του πατέρα της με
σκοπό να τον πείσει για το μάταιο των
ερευνών και της θεωρίας του πως στο
δάσος στο οποίο ζει βρίσκονται μικροσκοπικά
πλάσματα. Μετά από ένα ατύχημα όμως,
βρίσκεται στον κόσμο των πλασμάτων και
αντιλαμβάνεται πως είναι πέρα για πέρα
αληθινός.
Σε αντίθεση με
τις προηγούμενες δουλειές των Blue
Sky Studios, την
Εποχή των Παγετώνων και το Ρίο
δηλαδή, το Epic
προσπαθεί στη μεγαλύτερη διάρκειά του
να είναι ένα θέαμα που αφορά (και σε
σημεία μαγεύει) αποκλειστικά τα παιδιά,
χωρίς να είναι απαραίτητα αρνητικό
αυτό. Αρνητικός αντίθετα γίνεται κάποιες
φορές ο τρόπος, κάνοντας για παράδειγμα
εντελώς αποκρουστικά τα πρόσωπα των
“κακών” της υπόθεσης που μέχρι και
τρόμο θα μπορούσαν να προκαλέσουν σε
ένα μικρό παιδί, ή γεμίζοντας την υπόθεση
με σκηνές μάχης.
Παράλληλα όλο
αυτό το παραμύθι που διαδραματίζεται
μέσα σε δάσος και μιλά για δυνάμεις που
προστατεύουν την βλάστηση και το πράσινο
εις βάρος της μούχλας και της ξηρασίας,
δεν μοιάζει να κάνει καμία αναγωγή στις
ζωές μας για τη σημασία της επικράτησης
του πρώτου και αναλώνεται την περισσότερη
ώρα στην περιπέτεια και τον ηρωισμό,
θέματα άλλωστε ικανά από μόνα τους για
να σύρουν ένα παιδί στο σινεμά. Δε ξέρω
πάντως αν φεύγοντας, μπορεί να μείνει
στο μυαλό του κάτι ουσιώδες.
