Δράμα, 2013, Γαλλία/Αυστραλία,
100 λεπτά
Σκηνοθεσία: Αν Φοντέν
Παίζουν: Ναόμι Γουότς,
Ρόμπιν Ράιτ
Δύο φίλες που
μεγάλωσαν παρέα σε παραθαλάσσια πόλη
της Αυστραλίας, έχοντας πλέον από έναν
έφηβο γιο η κάθε μία, δείχνουν να χαίρονται
τη ζωή τους παρά το γεγονός πως έχουν
μείνει ουσιαστικά χωρίς συντρόφους.
Αυτοί υποκαθίστανται τελικά από τους
γιούς, όταν ο ένας ερωτεύεται τη μητέρα
του άλλου.
Έχοντας ως βάση
ένα ενδιαφέρον μυθιστόρημα και ένα
ειδυλλιακό τοπίο στο οποίο θα μπορούσε
αυτό να αναπτυχθεί επαρκώς, η ταινία
της Φοντέν από το ξεκίνημά της ως το
φινάλε δείχνει να βολεύεται με καταστάσεις
και να αλλάζει συνεχώς προσέγγιση πάνω
στο θέμα της, ανάλογα με το πώς εξυπηρετείται
κάθε στιγμή το σενάριο. Αν και επικεντρώνεται
κυρίως στα συναισθήματα και την σχέση
των γυναικών, βάζει τα 2 αγόρια ως
κινητήριους μοχλούς γι αυτό που θα
συμβεί (ο πόθος του ενός φέρνει και την
ανάλογη αντίδραση του άλλου) και από τη
στιγμή που οι τέσσερίς τους αποδέχονται
τις σχέσεις τους, αρχίζει ένας κύκλος
όπου είτε έρχονται όλοι αντιμέτωποι με
την γύρω κοινωνία, είτε μεταξύ τους.
Ενώ στο ξεκίνημα
το όλο θέμα αντιμετωπίζεται με μια
μεγαλοαστική ανωτερότητα και ως μία
κατά κάποιο τρόπο εκδίκηση προς τους
άντρες που είχαν μέχρι πρότινος στη ζωή
τους οι 2 ηρωίδες, αργότερα οι ίδιες
είναι αυτές που από ένα ασαφές αίσθημα
ευθύνης ενοχλούνται από την όλη κατάσταση,
μέχρι να φτάσουμε σε ένα παρατραβηγμένο
συμπέρασμα με την τετράδα να έρχεται
αντιμέτωπη με όλα τα κοινωνικά στερεότυπα
του σήμερα. Οι αλλεπάλληλες αλλαγές
οδηγούν τελικά σε σκηνές που θυμίζουν
παρωδία και τελικά μια εντελώς επιφανειακή
διαχείριση του θέματος, προσθέτοντας
άλλη μια θλιβερή στιγμή στην καριέρα
της Φοντέν, που εδώ και χρόνια έχει πάρει
την κατιούσα.
