Ακούγοντας
το ομώνυμο τραγούδι από Τρύπες και με αφορμή τον τίτλο του, σκέφτομαι όλα τα
όμορφα, θετικά συναισθήματα που πηγάζουν από μέσα μας.
Σκέφτομαι
την αγάπη.
Αυτή που
δίνουμε αβίαστα, αυτή που μας δίνουν απλόχερα, αυτή που μοιραζόμαστε. Αυτή που
μας έφερε εδώ και μας έχει κάνει ό,τι είμαστε.
Αισθάνομαι
τυχερή και γεμάτη.
Και
συνειδητοποιώ, πως πάνω και πέρα από κάθε ανθρώπινη σχέση (φιλική, ερωτική,
επαγγελματική)που είτε τελείωσε, είτε άντεξε στο χρόνο και συνεχίζεται, αυτό
που τελικά μένει είναι τα συναισθήματα. Αυτά που είναι αειθαλή, άπειρα και
αναντικατάστατα.
