Από το ξέσπασμα της πολυεπίπεδης
κρίσης στην Ελλάδα, η οικονομική ελίτ της χώρας βρίσκεται σε εμφανή αμηχανία
αλλά και σε διάσταση συμφερόντων. Οι σπασμωδικές κινήσεις στη σκακιέρα των
Μ.Μ.Ε. επιβεβαιώνουν την καχυποψία μεταξύ των ισχυρών. Είναι η επικείμενη
αναδρομική λειτουργία των θεσμών που τρομάζει. Ελάχιστοι αυτοί που δεν είναι εκτεθειμένοι.
Αρκετοί, άλλοι βιαστικοί και
άπειροι, άλλοι τιμώντας τις οικογενειακές παραδόσεις, είδαν στη ναζιστική
συμμορία της Χ.Α. την ευκαιρία να αυξήσουν την ισχύ τους. Δεν αρκέστηκαν στην
κοινή συνισταμένη του «συστήματος» που την ανέγνωσε ως ανώδυνο και αναλώσιμο
καταφύγιο οργής. Την χρηματοδότησαν, την κατέστησαν εκπρόσωπο των συμφερόντων
τους στο κοινοβούλιο, την έβγαλαν στο δρόμο με ανοιχτές τις πεταλούδες και κλειστές
τις μοτορόλες. Και τώρα που η εντολή για «καθαρό Κερατσίνι» κατέληξε με ένα
παλικάρι μαχαιρωμένο στην καρδιά, τώρα που οι φάκελοι έβγαλαν πόδια και χτυπούν
την πόρτα του εισαγγελέα, προφανώς ανησυχούν.
Τα πορίσματα του ΣΔΟΕ που
επίκεινται είναι τα σημαντικότερα μέχρι τα επόμενα. Αν ο έλεγχος φτάσει όσο
ψηλά πρέπει, μπορούν να πυροδοτήσουν αποκαλύψεις που δεν θα μπορούν να θαφτούν.
Ουδείς μπορεί να προδικάσει πως θα αντιδράσουν αυτοί που θα βγουν στη σέντρα.
Αυτοί που όχι μόνο – με βεβαιότητα – υποψιάζονται όπως όλοι εμείς, αλλά
γνωρίζουν λεπτομέρειες για την κάθε ζημιογόνο για το Δημόσιο σύμβαση, για την
κάθε κατευθυνόμενη αναγκαιότητα και την κάθε φωτογραφική διάταξη που έχτισε όλο
αυτό το οικοδόμημα του νομιμοφανούς κρατικοδίαιτου καπιταλισμού.
Η ιστορία μας έχει διδάξει πως ο
νόμος της σιωπής είναι ισχυρός. Και πως όλοι αυτοί που θα πληγούν αν εφαρμοστεί
η νομιμότητα στη χώρα αυτή διαθέτουν ισχυρή στήριξη εκτός των συνόρων. To να περιμένουμε να αλληλοεξοντωθεί
όλο αυτό το σύστημα της διαπλοκής είναι η μια επιλογή. Η άλλη να δομήσουμε τώρα
ένα ευρύ δημοκρατικό μπλοκ, που ξεβολεύοντας πολλούς, μάλλον όλους μας, θα
ταράξει τη χώρα στη νομιμότητα.
