Παράδεισος

Είναι αλήθεια πως μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο ταινίες όπως ο “Παράδεισος” του Παν. Φαφούτη δίνουν χρώμα και νεανική ζωντάνια. Η δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια του Π. Φαφούτη φεύγει από το αθηναϊκό άστυ και μας μεταφέρει στην ατμόσφαιρα του πατρινού καρναβαλιού. Σε σχέση με την Κληρονόμο, την προηγούμενη ταινία του Φαφούτη, εδώ έχουμε μια πιο προσωπική τοποθέτηση του σκηνοθέτη για την ματιά του γύρω από το σινεμά.

Παρά τη φρεσκάδα του όμως ο Παράδεισος κρύβει αντιφάσεις. Οι ήρωες της ταινίας ζουν μέσα στη ξέφρενη καρναβαλική ατμόσφαιρα η οποία δεν τους βοηθάει να απελευθερώσουν αυτές τις επιθυμίες τους, να προβοκάρουν ή έστω να τολμήσουν το ανέφικτο. Αν και σπονδυλωτή σχεδόν καμία από τις ιστορίες δεν αποκτά ουσιαστική αφήγηση και δεν καταλήγει σε κάποια ιδανική ολοκλήρωση.

Εξαιρετικές οι σκηνές του ατελείωτου πάρτυ και της καρναβαλικής παρέλασης. Πολύ καλή η μουσική του G Pal που ντύνει όλα αυτά τα πλάνα με μπιτάτο ρυθμό, που σε απογειώνει και κάποια στιγμή θυμίζει το ατέλειωτο clubbing του Human Traffic και του Go. Τέλος ερμηνευτικά το ζεύγάρι Ερρίκου Λίτση και Όλιας Λαζαρίδου ίσως είναι το πιο συμπαθές ενώ από τους νέους ηθοποιούς ξεχωρίζουν ο Αντρέας Κωνσταντίνου (από τα σπουδαίοτερα ερμηνευτικά ταλέντα της νέας γενιάς) όπως και η Νατάσα Ζάγκα στην πλερέστερη ίσως ιστορία της ταινίας.

Ακούστε την συνέντευξη του Παν. Φαφούτη στον Γ. Γκροσδάνη για τον Εξώστη Θήτα