Ο Chris Rea δεν μπήκε ποτέ στο στούντιο με στόχο να γράψει ένα τραγούδι για τα Χριστούγεννα. Το κομμάτι που έμελλε να γίνει συνώνυμο των γιορτών γεννήθηκε εντελώς τυχαία. Σε έναν δρόμο γεμάτο κίνηση. Σε ένα παλιό Austin Mini. Και σε μια περίοδο που όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.
Ήταν χειμώνας του 1978. Ο Rea βρισκόταν σε αδιέξοδο. Το συμβόλαιό του με τη δισκογραφική τελείωνε, ο μάνατζέρ του τον εγκατέλειπε και τα χρήματα ήταν ελάχιστα. Έπρεπε να επιστρέψει από το Λονδίνο στο Middlesbrough, αλλά ούτε εισιτήριο τρένου υπήρχε ούτε άδεια να οδηγήσει. Η λύση ήρθε από τη γυναίκα του. Μπήκε στο Mini, οδήγησε μέχρι τα Abbey Road για να τον πάρει και ξεκίνησαν μαζί το ταξίδι της επιστροφής.
Χιόνι. Κίνηση. Φώτα αυτοκινήτων. Πρόσωπα κουρασμένα πίσω από τιμόνια. Ο Rea, χαζεύοντας τους οδηγούς γύρω του, άρχισε να σιγοτραγουδάει αστειευόμενος: “We’re driving home for Christmas…”. Κάθε φορά που τα φώτα από τα διερχόμενα αυτοκίνητα φώτιζαν το εσωτερικό, σημείωνε στίχους όπως μπορούσε. Χωρίς πλάνο. Χωρίς προσδοκίες.
Έφτασαν σπίτι τους στις 3 τα ξημερώματα. Το κρύο ήταν τόσο έντονο που το χιόνι στην είσοδο δεν έλιωνε καν. Εκεί τους περίμενε ένα γράμμα. Μέσα, μια επιταγή 15.000 λιρών από την Αμερική: το “Fool (If You Think It’s Over)” είχε γίνει επιτυχία. Από την απόγνωση, στην ανακούφιση. Ο Rea πήρε το τραγούδι που μόλις είχε γράψει και το έβαλε στο κουτί με τα «ημιτελή».
Χρόνια αργότερα, το “Driving Home for Christmas” κυκλοφόρησε σχεδόν κατά λάθος – ως B-side. Ένας ραδιοφωνικός παραγωγός το ανέσυρε, το έπαιξε ξανά και ξανά, και ο πιανίστας Max Middleton πρότεινε να ηχογραφηθεί εκ νέου, με έγχορδα και ένα jazzy intro που έδεσε ιδανικά με το κλίμα. Από εκεί, το τραγούδι άρχισε να επιστρέφει κάθε Δεκέμβρη στα charts. Σχεδόν πεισματικά.
Ο ίδιος φοβόταν ότι το κομμάτι θα υπονόμευε την καλλιτεχνική του εικόνα. Διαφημίσεις, επαναλήψεις, εορταστική υπερέκθεση. Τελικά όμως το αγάπησε. Το τραγουδούσε χαμογελώντας, ακόμη και κολλημένος στην κίνηση, σαν ένα μικρό δώρο προς τους γύρω του.
Ζωντανά, το απέφευγε για χρόνια. Μέχρι που, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, σε συναυλία στο Hammersmith Odeon, υπέκυψε στις πιέσεις της μπάντας του. Το έκανε με τον δικό του τρόπο. Δώδεκα κανόνια χιονιού. Ένα μέτρο τεχνητό χιόνι στις κερκίδες. Και έναν λογαριασμό καθαρισμού που κόστισε μια περιουσία.
Έτσι γράφτηκε η ιστορία. Όχι με λαμπάκια και στολίδια, αλλά με κρύο, αβεβαιότητα και έναν δρόμο που οδηγούσε – τελικά – σπίτι.
