Φθινοπώριασε κι ακόμη δυσκολεύομαι να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Ζορίζομαι κάπως με την πρώτη στήλη της σεζόν. Σα να ξεσυνήθισε το μυαλό μου το qwerty πληκτρολόγιο και σα να καλόμαθαν τ' αυτιά μου στο white noise της θάλασσας και την ψυχοακουστική του επίδραση. 'Εκανα πράξη αυτό που σου πρότεινα στο τελευταίο τεύχος πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, αφέθηκα. Και μπορεί να δυσκολεύομαι να επανέλθω στους ρυθμούς της πόλης, σα να έχω ένα διαρκές hangover, αλλά το white noise δε θα το άλλαζα με τίποτα. Ευτυχώς που η επιστροφή συνέπεσε με κάποια ενδιαφέροντα events στην πόλη, όπως ήταν η συναυλία των Prodigy και το Reworks κι έτσι η μετάβαση στην καθημερινότητα έγινε κάπως πιο ομαλά.
Έχουμε πολλά να πούμε στη διάρκεια της νέας σεζόν και χαίρομαι που μπορώ να διαλέξω ελεύθερα από την θεματολογική μου ακουαρέλα. Θα διαβάσεις για τον ήχο και για καινούργια (ή και παλιά) ηλεκτρονική μουσική. Θα ακούσεις ενδιαφέροντα πράγματα από ξένους και ιθαγενείς παραγωγούς / DJs και ταυτόχρονα θα ενημερώνεσαι για ενδιαφέροντα party που θα γίνουν στην πόλη. Σιγά σιγά όμως. Επιστρέψαμε μεν, ράθυμοι δε.
Κι αφού γκρίνιαξα λίγο για την επιστροφή, το φθινόπωρο και τα σχετικά, να σου πω και δύο λόγια για το καινούργιο άλμπουμ του Robert Hood που μου 'κανε εντύπωση. Κυκλοφόρησε με τα πρωτοβρόχια με τον τίτλο Motor: Nighttime World 3 κι αν είσαι απ' αυτούς που μένουν στις ταμπέλες, πιθανόν θα ξέρεις ότι ο Rob Hood θεωρείται ο πατέρας της Minimal Techno όμως ετοιμάσου να εκπλαγείς. Οι επιρροές της Jazz, οι έξυπνες μελωδίες και η αγάπη του για την Electro συνθέτουν ένα moody, ατμοσφαιρικό τοπίο.
Φυσιολογικά, έχει κομμάτια που θα λειτουργούσαν σούπερ σε κάποιο σκοτείνο dancefloor, όπως το Drive που παίζει κι ο Marcel Dettmann τελευταία στα DJ Set του αλλά και το Hate Transmissions. Από την άλλη, έχει κομμάτια όπως το μελαγχολικό The Wheel αλλά και το Slow Motion Katrina, μιά επίδειξη free-form jazz από τον Ηοοd. Μουσική με ψυχή από (και για) την απονεκρωμένη πόλη του Detroit, λέει την ιστορία της με στενάχωρο, παρήγορο κι ελπιδοφόρο τρόπο ταυτόχρονα. Απ' αυτά τα άλμπουμ που όσο τα ακούς, τόσο περισσότερο τα ανακαλύπτεις και κατά συνέπεια εκτιμάς.
