Project X

Με την αφήγηση του found footage (υποτιθέμενο ρεαλιστικό οπτικοακουστικό αρχείο) να εισβάλλει άγαρμπα σε όλα σχεδόν τα δημοφιλή είδη ταινιών στις ΗΠΑ, η νεανική κωμωδία καλωσορίζει το Project X με την ελπίδα να της δώσει μια φρέσκια ματιά, εγχείρημα που αποτυγχάνει πλήρως καθώς ξεχνά βασικές προϋποθέσεις για να το πετύχει. Όσο ο Νουριζάντε πασχίζει να παντρέψει την αληθοφάνεια με το βιντεοκλίπ, με το τρικ της καταγραφής με κάμερα όλου του πάρτι από έναν μαθητή αλλά και τα προσεκτικά σκηνοθετημένα στιγμιότυπα από αυτό ενδιάμεσα, δεν προσέχει καθόλου τα πρωτογενή συστατικά του όπως το χιούμορ και οι χαρακτήρες.
Σε ένα είδος χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις από το κοινό του, αυτά ήταν που έφταναν και περίσσευαν για να δώσουν επιτυχίες από τα 80s και έπειτα, κάτι που δανείστηκε πρόσφατα και ο (παραγωγός εδώ) Τοντ Φίλιπς στα πιο ενήλικα, Hangover. Αντίθετα οι 3 βασικοί ήρωες είναι καρικατούρες αντίστοιχων του παρελθόντος, το καλύτερο αστείο της βραδιάς είναι ένας νάνος κλεισμένος σε φούρνο και τα ψευδοεπαναστατικά συμπεράσματα της επόμενης μέρας που χρησιμοποιούνται προς το τέλος μπορεί να φανούν εμπνευσμένα μόνο σε όσους έχουν πιεί στη διάρκεια του φιλμ αντιστοίχως πολύ με τους καλεσμένους του πάρτι.