Πιστεύω στους ανθρώπους που παλεύουν τις στιγμές τους.
Πιστεύω στους ανθρώπους που κατεβάζουν χιλιάδες ιδέες στο λεπτό κι ας μην είναι καμιά υλοποιήσιμη.
Πιστεύω στους ανθρώπους που κοιτάζουν έξω από το παράθυρο.
Πιστεύω στους ανθρώπους που λένε ακόμα ‘’ευχαριστώ’’.
Πιστεύω στα κορίτσια που ανεξαρτήτως ηλικίας αγοράζουν (όταν μπορούν) ρομαντικά φορέματα.
Πιστεύω στις γυναίκες που γελούν δυνατά στα ερωτικά ραντεβού.
Πιστεύω στους άντρες που δεν ξέρουν να γράφουν μηνύματα και ποιήματα.
Πιστεύω στη σκέψη του να γέρνεις το κεφάλι στα δύσκολα.
Πιστεύω στα ξενυχτισμένα μάτια.
Πιστεύω στους ανθρώπους που ταξιδεύουν μόνοι.
Δεν πιστεύω στους νέους ανθρώπους που προωθούν ακόμα κομματικές αντιλήψεις.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που χτυπούν.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που ξεκινάνε με το ‘’Εγώ’’.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που κρίνουν αβίαστα.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που δεν διαβάζουν.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που δεν κάνουν τίποτα εθελοντικά.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που ξεχνούν.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που δεν θέλουν να αλλάξουν.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που φοβούνται.
Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που δεν ελπίζουν.
