HomeCinemaSpecial screeningSpecial Screening | Hugo, ένα έργο φτιαγμένο...

Special Screening | Hugo, ένα έργο φτιαγμένο με αγάπη, μόνο αγάπη μπορεί να γεννήσει

Φαντασίας, 2011, ΗΠΑ, 126 λεπτά

Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε

Πρωταγωνιστούν: Αζα Μπάτερφιλντ, Κλόε Μόρετζ, Μπεν Κίνγκσλει

Πιτσιρίκος που μένει κρυφά σε σιδηροδρομικό σταθμό, αναζητεί το κλειδί που θέτει σε λειτουργία ένα ρομπότ, που επισκεύαζε ο πατέρας του πριν πεθάνει.

Η πρώτη ταινία που είδα σε κινηματογραφική αίθουσα ήταν το Σινεμά ο Παράδεισος. Προβολή σε θερινό, με τη συνοδεία της μητέρας μου – αυτή μου κόλλησε το μικρόβιο της σινεφιλίας. Δεν θυμάμαι πολλά από εκείνη την προβολή. Θυμάμαι ότι κοιτούσα την οθόνη ενθουσιασμένος και σκεφτόμουν τί θαυμαστό φαινόμενο ήταν αυτό που μόλις είχα ανακαλύψει. Θυμάμαι να αναπαράγω την εμπειρία στον ύπνο μου τις μέρες που ακολούθησαν και να ασκώ ασφυκτική πίεση στη μητέρα μου να με ξαναπάει – συγγνώμη μαμά. Κι έτσι, έχοντας συμπληρώσει μετά βίας μισή δεκαετία ζωής, γνώρισα την πρώτη μου αγάπη. Και οι πρώτες αγάπες είναι παντοτινές.

Έχω ξαναδεί την ταινία αρκετές φορές από τότε. Και κάθε φορά βουρκώνω. Γιατί έρχεται στο νου μου η μέρα εκείνη που πρωτογνώρισα το σινεμά. Προς μεγάλη μου έκπληξη παρακολουθώντας το Hugo του Μάρτιν Σκορσέζε, βρέθηκα να νιώθω ακριβώς τα ίδια συναισθήματα μ’ αυτά που μου προκαλεί κάθε επαναληπτική προβολή της ταινίας του Τορνατόρε. Ίσως επειδή το Hugo είναι μια ταινία για ένα μικρό παιδί που ανακαλύπτει το σινεμά. Κι ο σκηνοθέτης του καλεί τους θεατές με τη σειρά τους να ανακαλύψουν (για πρώτη φορά ή εκ νέου) το σινεμά μαζί του. Επιστρέφει στη γέννηση του μέσου, ανατρέχει στους πρωτοπόρους του. Ενδέχεται μερικοί να βρουν αντιφατικό το γεγονός ότι επιλέγει να κινηματογραφήσει μια ιστορία για τη γέννηση του σινεμά, χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, το 3-D. Κακώς. Γιατί το σινεμά είναι ενιαίο. Ασπρόμαυρο ή έγχρωμο, βουβό ή ομιλόν, δισδιάστατο ή τρισδιάστατο, στόχος του είναι ( και πρέπει να είναι) ένας: να ανοίξει ένα παράθυρο στα όνειρα.

Ομολογουμένως το Hugo θυμίζει σαν κατασκευή περισσότερο ταινία του Σπίλμπεργκ, παρά του Σκορσέζε (συμπτωματικά ακόμα και το alter ego του σκηνοθέτη στο φιλμ, ένας ιστορικός κινηματογράφου, τον οποίο υποδύεται ο Μάικλ Στούλμπαργκ του A Serious Man,μοιάζει στον Σπίλμπεργκ) . Οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της θεωρίας του auteur θα δυσκολευτούν να εντάξουν την ταινία στο υπόλοιπο έργο του Σκορσέζε, κάποιοι ίσως και να την αφορίσουν. Απουσιάζει η καθολική ενοχή, απουσιάζει η επιθυμία επιβολής και καταξίωσης, είναι όμως παρούσα, εντονότερη από ποτέ, η σημαντικότερη πτυχή του έργου του ιταλοαμερικανού σκηνοθέτη, αυτή που διατρέχει το σύνολο της φιλμογραφίας του: ο έρωτας για το μέσο που υπηρετεί. Κατά κάποιο τρόπο όλες του οι ταινίες οδηγούν στο Hugo.

Αυτό κάνει ο Σκορσέζε από την αρχή της καριέρας του. Κοινωνεί το σινεμά. Δίχως ελιτισμό, δίχως διάθεση επίδειξης, δίχως ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης της αυθεντίας του. Το μεταδίδει από το ύψος του βλέμματος. Το πρώτο πράγμα που θα κάνουν οι γερο-γκρινιάρηδες που θεωρούν την τέχνη προσωπικό τους κτήμα μόλις δουν το Hugo, θα είναι να στάξουν την χολή τους για την νεολαία που αγνοεί τον Μελιές, που δεν έχει δει ούτε μια ταινία του Αντονιόνι, του Ντε Σίκα και πάει λέγοντας – δεν αναφέρομαι φυσικά σ’ αυτούς που πονούν το αντικείμενο και στενοχωριούνται που οι πιτσιρικάδες το αγνοούν, αλλά σε εκείνους που αγαπούν τις εγκυκλοπαιδικές τους γνώσεις για το αντικείμενο, περισσότερο κι από το ίδιο το αντικείμενο-. Λυπάμαι κύριοι, αλλά δεν έχετε θέση σ’ αυτό το παραμύθι. Πείτε μας όμως, πώς να μάθουν για τον Μελιές, αν δεν βρεθεί κάποιος να τους τον διδάξει στοργικά; Να τους μάθει τα μυστικά του σινεμά με αγάπη; Αυτό ακριβώς κάνει ο Σκορσέζε με το Hugo. Κι ένα έργο φτιαγμένο με αγάπη, μόνο αγάπη μπορεί να γεννήσει. Και είναι βέβαιο ότι κάπου στον κόσμο ένα παιδάκι θα πάει για πρώτη φορά στο σινεμά με τη μητέρα του, για να δουν το Hugo και στη συνέχεια θα την πρήζει να ξαναπάνε. Και κάθε φορά που θα ξαναβλέπει το Hugo μεγαλώνοντας, θα βουρκώνει, επειδή θα θυμάται τη μέρα εκείνη που ένας προβολέας και μια οθόνη στοίχειωσαν τα όνειρά του.

 

Related stories

Ο Θωμάς Γκαρίπης βρίσκεται πίσω από τον μαγικό κόσμο του BeCube Project

φωτογραφίες: Μαρία Ευσταθιάδου & Νίκη Οριανέλη Ο Θωμάς Γκαρίπης γεννήθηκε...

Θεσσαλονίκη: Κλείνουν 20 δρόμοι για τον Μαραθώνιο – Αναλυτικά οδοί και ώρες

Οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την διεξαγωγή του διεθνούς μαραθωνίου...

Έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Πέρρος, γνωστός ροκάς της πόλης

Έφυγε από τη ζωή ο μουσικός Αλέξανδρος Πέρρος, ο...

Φεστιβάλ Επταπυργίου: Πρεμιέρα με Ρεμπούτσικα, επί σκηνής 270 καλλιτέχνες

Επτά παραγωγές και 15 παραστάσεις στις οποίες συμμετέχουν συνολικά...

Τραπεζάκια έξω: 3 επιλογές για τα ανοιξιάτικα ποτά σου

Είμαστε έτοιμοι για την άνοιξη και όπως φαίνεται και...