Ο Κουστουρίτσα πήγε στην Αμερική, βρήκε τον Johnny Depp, τη Faye Dunaway, τον Jerry Lewis και τον Iggy Pop — και γύρισε μια ταινία που μοιάζει με παραλήρημα κάτω από τον ήλιο της ερήμου
Ο Εμίρ Κουστουρίτσα παίρνει την Αμερική, την έρημο, τα αυτοκίνητα, τα ψάρια, τους έρωτες, τις οικογένειες που δεν ξέρουν πώς να σταθούν όρθιες και τα κάνει όλα ένα αλλόκοτο παραμύθι για ανθρώπους που θέλουν να πετάξουν, να σωθούν ή απλώς να εξαφανιστούν για λίγο από τη ζωή τους.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Axel, ένας νεαρός που δουλεύει στη Νέα Υόρκη και μοιάζει να προτιμά τη σιωπή των ψαριών από τη φασαρία των ανθρώπων. Όταν όμως ταξιδεύει στην Αριζόνα για τον θείο του, μπαίνει σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν είναι πραγματικά καλά. Ο θείος θέλει να τον βάλει στην οικογενειακή δουλειά με τις Cadillac, ο ξάδερφος μοιάζει να ζει μέσα σε δική του ταινία, και οι γυναίκες που συναντά κουβαλούν επιθυμίες πολύ μεγαλύτερες από την πραγματικότητα που τις κρατάει κάτω.
Το ωραίο με το Arizona Dream είναι ότι δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις σαν «κανονική» ταινία. Μην ψάξεις να τακτοποιήσεις τα πάντα λογικά. Άστο να σε πάρει με τη μουσική του, με τις εικόνες του, με τον νεαρό Johnny Depp πριν γίνει παγκόσμιο brand, με τη Faye Dunaway σαν γυναίκα που δεν αρκείται στο να ζει, θέλει να απογειωθεί. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στον έρωτα, τη φθορά, την κωμωδία και τη μελαγχολία, εμφανίζεται και ο Iggy Pop μέσα από το soundtrack, σαν φωνή ενός κόσμου που έχει πιει λίγο παραπάνω και λέει αλήθειες.
Το Arizona Dream είναι μια ταινία για τους ανθρώπους που δεν χωράνε ακριβώς πουθενά. Για εκείνους που κοιτάζουν τον ουρανό και σκέφτονται ότι ίσως η ζωή θα έπρεπε να έχει περισσότερη πτήση, περισσότερη τρέλα, περισσότερη ποίηση. Δεν είναι εύκολη ταινία, ούτε πάντα «στρογγυλή». Είναι φλύαρη, παράξενη, υπερβολική, τρυφερή, με στιγμές που μοιάζουν σαν να τις είδες σε όνειρο και το πρωί δεν μπορείς να τις εξηγήσεις.
Και ίσως αυτό να είναι και το νόημά της. Το Arizona Dream δεν είναι για να το εξηγήσεις. Είναι για να το αφήσεις να σου συμβεί.
