Ο Τζον Κάρπεντερ μπορεί να έμεινε στην ιστορία κυρίως για το Halloween του 1978, την ταινία που άλλαξε για πάντα το σινεμά τρόμου, όμως αμέσως μετά την τεράστια επιτυχία της δεν έκανε αυτό που θα περίμεναν όλοι. Αντί να συνεχίσει με ακόμη ένα horror, αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι εντελώς διαφορετικό: μια τηλεταινία για τη ζωή του Έλβις Πρίσλεϊ. Έτσι γεννήθηκε το Elvis του 1979, με πρωταγωνιστή τον Κερτ Ράσελ.
Το project όμως δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Ο Έλβις είχε πεθάνει μόλις το 1977 και παρέμενε μια τεράστια, σχεδόν ιερή μορφή της ποπ κουλτούρας. Ο Κάρπεντερ είχε πει πως κανείς στο Χόλιγουντ δεν ήθελε να αναλάβει την ταινία, γιατί όλοι φοβούνταν ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε απόλυτη καταστροφή. Ο Πρίσλεϊ ήταν υπερβολικά αναγνωρίσιμος, αγαπητός και φορτισμένος σαν σύμβολο, οπότε χρειαζόταν, όπως είπε, «πολύ θάρρος» για να γυριστεί μια τέτοια ιστορία.
Η επιλογή του Κερτ Ράσελ αποδείχθηκε καθοριστική. Μέχρι τότε ήταν κυρίως γνωστός από τις ταινίες της Disney, όμως με τον ρόλο του Έλβις έδειξε ότι μπορούσε να σταθεί σε κάτι πολύ πιο απαιτητικό. Η ερμηνεία του τού χάρισε σημαντικές υποψηφιότητες, ανάμεσά τους και για Χρυσή Σφαίρα. Είχε μάλιστα μια ιδιαίτερη σύνδεση με τον Πρίσλεϊ, αφού ως παιδί είχε εμφανιστεί σε ταινία του, όπου ο ρόλος του ήταν απλώς να τον κλωτσήσει στο πόδι. Το 1979, ο κύκλος έκλεισε με τον πιο κινηματογραφικό τρόπο.
