Aν…
Αν όλοι οι άνθρωποι είχαν να φαν…
Αν τα παραμύθια ήταν αληθινά…
Αν υπήρχαν καλά παιδιά…
Αν χαμογελούσαν μόνο τα μωρά..
Αν δε μάλωνα με τη μαμά…
Αν δεν έτρωγα γλυκά..
Αν δεν έχανα συνέχεια τα κλειδιά..
Αν πίστευα σε μένα…
Αν χαμογελούσα πιο συχνά…
Αν ήμουν πιο ψηλή..
Αν ζούσες ακόμη εσύ…
Αν μιλούσα πιο σιγά..
Αν ήξερα για το ‘’μετά’’
Αν χόρευα ξανά…
Αν ήξερα να βρίζω…
Αν σταματούσα να χαρίζω…
Αν η Ειρήνη Κωστάκη ήταν εδώ..
Αν είχα καλύτερο μισθό..
Αν σταματούσα το μελό..
Αν δεν φοβόμουν στο μετρό..
Αν ξεχνούσα τα ποιήματα..
Αν έκανα καινούργια ξεκινήματα…
( Έμπνευση από
το παιδικό τραγούδι, Αν –Δημήτρης Μητσοτάκης, τραγουδούν
Ιωάννα και Γωγώ Μητσοτάκη, Στεφανία Καλταμπάνου
Το τραγούδι βρίσκεται στο cd Ο Μητσοτάκης και οι ευδαίμονες)
