Μετρώντας αντίστροφα για τα
Χριστούγεννα, από την μία, σκέφτομαι το εορταστικό κλίμα, τα φωτάκια των στολισμένων
δέντρων, τα λαμπάκια στους δρόμους της πόλης και τους γενικότερους στολισμούς.
Και από την άλλη, πόσο ανεπηρέαστους μπορούν να μας αφήσουν τα νέα που λένε ότι
το 1/3 του πληθυσμού έχει γίνει φτωχότερο, η ανεργία έχει εκτροχιαστεί, αγαθά
όπως το νερό και το ρεύμα έχουν γίνει είδη πολυτελείας και έχουν κοπεί από
πολλούς που δεν έχουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και πάει λέγοντας.
Νομίζω (ή
τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω) πως όλους μας αγγίζουν αυτά τα δεδομένα.
Ακόμα και όσους δεν πλήττονται άμεσα αλλά σίγουρα έχουν δει μεγάλη διαφορά στο
βιοτικό τους επίπεδο. Θα συμφωνήσω με το editorial που διάβασα σ' ένα περιοδικό
πως τα φετινά Χριστούγεννα θα γιορταστούν όπως πραγματικά τους αξίζει. Με
λιγότερες υπερβολές, με αλληλοβοήθεια, περισσότερη αγάπη και συμπαράσταση στον
συνάνθρωπο. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι και με λιγότερα υλικά αγαθά. Θα πρέπει
να το έχουμε στο νου μας σ' όλη την διάρκεια του χρόνου. Οι γιορτές απλώς μας
το υπενθυμίζουν και μας το υπογραμμίζουν.
Ήλπιζα
πως φέτος δεν θα με πιάσει η μελαγχολία των γιορτών. Διαπιστώνω, όμως, πως δεν
θα μπορέσω να την αποφύγω λαμβάνοντας υπόψιν όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Εύχομαι η λάμψη από τα λαμπάκια να μιλήσει μέσα μας, να μας
φωτίσει και να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.
