Πολυθρόνα για δυο/ Trading Places
USA 1993 σκηνοθεσία: John Landis με τους: Dan Aykroyd, Eddie Murph,
Ralph Bellamy, Don Ameche, Denholm Elliott
Επειδή οι κλασσικού τύπου χριστουγεννιάτικες ταινίες, με την επιτηδευμένη αγαθότητα, τη συχνά φορτική ατμόσφαιρα και τα μηνύματα περί καλοσύνης αδελφοσύνη κ.ο.κ. που προσπαθούν να αναδείξουν πάνε μεν πακέτο με το πνεύμα των ημερών, αλλά προσωπικά πάντα με κούραζαν μετά την τόση επανάληψη, υπάρχει μία ταινία στην οποία μου αρέσει κάθε χρόνο να επιστρέφω. Μια ταινία που έχει και αυτή τη δόση αφέλειας που απαιτείται από μια καθαρόαιμη αμερικάνικη κωμωδία καταστάσεων αλλά ταυτόχρονα είναι λίγο πιο προσγειωμένη πιο σύγχρονη και πλέων ίσως και επίκαιρη.
Μεγάλη εμπορική επιτυχία τη εποχής της, με μερικές οσκαρικές υποψηφιότητες και ένα εξαιρετικό καστ η ταινία χαρίζει άφθονο, εορταστικό, απενοχοποιημένο γέλιο. Βασισμένη στο βιβλίο ο Πρίγκιπας και ο φτωχός του Μαρκ Τουέιν, διηγείται το χρονικό ενός στοιχήματος δύο βαριεστημένων χρηματιστών που αποφασίζουν να αλλάξουν ζωές ανάμεσα σε ένα νεαρό
συνάδελφό τους και ένα ζητιάνο που γνώρισαν τυχαία, ώστε να δουν αν θα μπορέσουν να προσαρμοστούν τα πειραματόζωα τους στις νέες καταστάσεις και αν αυτές θα αλλοιώσουν τον χαρακτήρα τους.
Το γέλιο βγαίνει εύκολα από τους χαρακτήρες, τις ιδιομορφίες τους και τις καταστάσεις στις οποίες άθελα τους εμπλέκονται καθώς ο σνομπ τραπεζίτης κάνει μια άγαρμπη βουτιά στην πραγματικότητα, και ο μικροαπατεώνας ζητιάνος, σταδιακά μεταμορφώνεται από τη γλύκα του χρήματος. Κάπως έτσι η ταινία στριμώχνει ένα διακριτικό και παράλληλα ξεκάθαρο
κοινωνικό σχόλιο, που χάρη στο χιούμορ της, το τόσο σαρκαστικό ενίοτε μαύρο, σώζεται από το διδακτισμό.
Η σκηνή δε όπου ο ξεπεσμένος χρηματιστής, ντυμένος Άγιος Βασίλης βγάζει μέσα στο βαγόνι του μέτρο ένα κομμάτι κλεμμένο σολομό και το τρώει μασουλώντας παράλληλα και τρίχες από τη βρώμικη ψεύτικη γενειάδα του, είναι ότι πιο ανατρεπτικό, αφοπλιστικά θλιβερό και ταυτόχρονα κυνικά ξεκαρδιστικό, χριστουγεννιάτικο έχετε δει. Γιατί η ταινία ίσως να είναι απομακρυσμένη από το πνεύμα των Χριστουγέννων που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά σίγουρα μας βοηθά να γελάσουμε λίγο με τα χάλια μας.
