Υπάρχουν ρόλοι που μοιάζουν σήμερα αδύνατο να τους φανταστούμε με διαφορετικό ηθοποιό. Κι όμως, πριν η Jodie Foster γίνει η Clarice Starling στη θρυλική «Σιωπή των Αμνών», ο σκηνοθέτης Jonathan Demme είχε στο μυαλό του ένα άλλο μεγάλο όνομα του Χόλιγουντ: τη Michelle Pfeiffer.
Η Pfeiffer βρισκόταν τότε στην κορυφή της καριέρας της και είχε ήδη συνεργαστεί με τον Demme στην ταινία Married to the Mob. Η πρόταση για τη Σιωπή των Αμνών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία ακόμη συνεργασία τους, όμως η ηθοποιός αποφάσισε τελικά να αρνηθεί.
Ο λόγος δεν είχε να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με το πρόγραμμά της. Ήταν το ίδιο το περιεχόμενο της ιστορίας που την έκανε να διστάσει.
Το σκοτάδι της ταινίας που την έκανε να πει «όχι»
Χρόνια αργότερα, η Pfeiffer εξήγησε ότι δυσκολεύτηκε να αποδεχτεί τη σκοτεινή πλευρά του σεναρίου. Η βία, η κακία και κυρίως η αίσθηση που της άφηνε το τέλος της ιστορίας ήταν στοιχεία με τα οποία τότε δεν αισθανόταν άνετα.
Όπως είχε παραδεχτεί σε συνέντευξή της, θεωρούσε ότι στο φινάλε το κακό ουσιαστικά επικρατούσε. Δεν ήθελε εκείνη την περίοδο να συμμετάσχει σε μια ταινία που θα άφηνε στο κοινό ένα τόσο ζοφερό μήνυμα.
Έτσι, ο ρόλος της Clarice Starling πέρασε τελικά στη Jodie Foster. Η επιλογή αποδείχθηκε ιστορική: η Foster κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ η ταινία εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα ψυχολογικά θρίλερ όλων των εποχών.
Αυτό που πραγματικά μετάνιωσε
Η Michelle Pfeiffer έχει παραδεχτεί ότι κοίταξε αργότερα διαφορετικά εκείνη την απόφαση. Όχι όμως επειδή έχασε ένα Όσκαρ.
Αυτό που την ενόχλησε περισσότερο ήταν πως η άρνησή της σήμαινε ότι δεν συνεργάστηκε ξανά με τον Jonathan Demme. Ο σκηνοθέτης πέθανε το 2017 και η Pfeiffer έχει αναφέρει πως η χαμένη ευκαιρία να κάνουν άλλη μία ταινία μαζί ήταν εκείνο που τελικά μετάνιωσε περισσότερο.
Και δεν ήταν η μοναδική φορά που ένας τεράστιος κινηματογραφικός ρόλος πέρασε από τα χέρια της. Στη διάρκεια της καριέρας της συνδέθηκε επίσης με ταινίες όπως τα Pretty Woman, Basic Instinct και Thelma & Louise.
Από εκείνες τις αποφάσεις που δείχνουν πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η ιστορία του Χόλιγουντ αν ένα μόνο «όχι» είχε γίνει «ναι».
