Κάθε εβδομάδα ένας συγγραφέας απαντά σε 15 ερωτήσεις. Σήμερα o Ηλίας Αναστασιάδης.
- Γιατί γράφετε;
Γράφω για την προσωπική μου ψυχοθεραπεία και ευχαρίστηση. Γράφω γιατί μου αρέσει να δημιουργώ και να αφηγούμαι ιστορίες. Τέλος, γράφω γιατί μέσω της γραφής μπορώ να βιώνω πολλαπλές ζωές, συναισθήματα και καταστάσεις που διαφορετικά θα ήταν αδύνατον. - Τι κάνετε όταν δεν γράφετε;
Όταν δεν γράφω και φυσικά δεν εργάζομαι, φροντίζω να περνάω τον χρόνο μου με τους δικούς μου ανθρώπους και να κάνω τα υπόλοιπα χόμπι μου, τα οποία είναι μπόλικα. Ζωγραφική, φωτογραφία, μουσική και φυσικά διάβασμα λογοτεχνικών και όχι μόνο βιβλίων. - Είστε πρωτίστως αναγνώστης/τρια ή συγγραφέας;
Δεν νομίζω ότι μπορώ να τα διαχωρίσω. Θεωρώ πως δεν υπάρχει συγγραφέας που δεν είναι πρωτίστως αναγνώστης. Εμένα προσωπικά με ευχαριστούν και τα δύο εξίσου. - Τι διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Αυτό το διάστημα διαβάζω το ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα «Ένας Γκάνγκστερ στο Βερολίνο» του Γερμανού συγγραφέα Volker Kutscher με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Γκέρεον Ρατ. Είναι αρκετά ογκώδες αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον. - Με ποιες προσωπικότητες της Λογοτεχνίας θα βγαίνατε για ποτό;
Θα ήθελα σίγουρα να γνωρίσω τον αγαπημένο μου Νίκο Καζαντζάκη. Πιστεύω ότι θα περνούσαμε ένα εξαιρετικό και φιλοσοφημένο απόγευμα. Από τους πιο σύγχρονους θα αναφέρω τον κύριο Μένιο Σακελλαρόπουλο, διότι ήταν τα δικά του βιβλία αυτά που με έκαναν να αγαπήσω τη λογοτεχνία. - Ισχύει ακόμα ο «θάνατος του συγγραφέα» στην εποχή των social media;
Ανεξαρτήτως social media ή όχι, θεωρώ πως το σημαντικό είναι το έργο αυτό καθαυτό και όχι η αυτοπροβολή του συγγραφέα. Δεν πιστεύω ότι η λογοτεχνία θα εξαφανιστεί άπαξ και διά παντός. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την ανάγκη να διαβάσουν θα υπάρχουν και άνθρωποι που θα γράφουν, έστω και εάν για την προώθησή τους απαιτείται πλέον και μια ανάρτηση στο Instagram. - Γίνεται να βιοπορίζεσαι στην Ελλάδα μόνο από τη συγγραφή;
Όπως όλα τα χόμπι τα πληρώνεις, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη συγγραφή, ή τουλάχιστον στη χώρα μας. Πλην ελαχίστων περιπτώσεων οι περισσότεροι συγγραφείς είμαστε κατά βάση ερασιτέχνες, αλλά αυτό είναι πέρα για πέρα παρήγορο. Κρατώντας τον ερασιτεχνισμό στη συγγραφή, δίνεται στον συγγραφέα η δυνατότητα να συνεχίσει να εκφράζει την ψυχή του, ακριβώς όπως ο ίδιος θέλει, ελεύθερα! - Διδάσκεται η γραφή;
Σίγουρα υπάρχουν αξιόλογα μαθήματα και σεμινάρια δημιουργικής γραφής που μπορούν να βοηθήσουν στον τρόπο οργάνωσης της σκέψης, των κανόνων κτλ. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι η γραφή είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας και κυρίως από την ανάγκη για δημιουργία. Αυτό δεν διδάσκεται. - Ποιο θα ήταν το δικό σας «γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή»;
Δεν θεωρώ ότι είμαι ο πλέον κατάλληλος για συμβουλές σε νεότερους, καθόσον και ο ίδιος τυγχάνω ακόμα πολύ νεοφερμένος στον χώρο. Ωστόσο, εάν μου επιτρεπόταν να δώσω μια συμβουλή σε κάποιον που θα ήθελε να ξεκινήσει τη γραφή, θα του έλεγα να φροντίσει να είναι απλώς αληθινός. Η αλήθεια είναι η μόνη που αναδεικνύεται. - Η Λογοτεχνία είναι ενιαία ή επιδέχεται διακρίσεων;
Στον πυρήνα της είναι σίγουρα ενιαία, ωστόσο υπάρχουν διάφορες διακρίσεις και κατηγοριοποιήσεις, είτε ως προς το είδος της γραφής, το ύφος, τα συναισθήματα που προκαλεί. Ωστόσο στο τέλος της ημέρας κάθε άνθρωπος που αποφασίζει να γράψει έχει την ίδια ανάγκη: την έκφραση, τη δημιουργία και την ηρεμία της ψυχής του. - Υπάρχουν must read βιβλία; Ποια είναι για εσάς;
Εξαρτάται. Εξαρτάται από το γούστο του καθενός, το τι θεματολογία θέλει να μελετήσει, ακόμα πολλές φορές και από τη διάθεση στην εκάστοτε χρονική στιγμή. Θα πω όμως μερικά αγαπημένα μου βιβλία. Πρώτο θα έβαζα την «Αναφορά στον Γκρέκο» του Ν. Καζαντζάκη, θα συνέχιζα με το «1984» του Τζορτζ Όργουελ και θα ολοκλήρωνα με το «Κυνηγοί Κεφαλών» του Τζο Νέσμπο.
- Πώς είναι να γράφεις στον καιρό της πολιτικής ορθότητας;
Προσωπικά δεν νομίζω να με επηρεάζει κάπως. Ούτως ή άλλως ως άνθρωπος θεωρώ ότι είμαι «πολιτικά ορθός», οπότε κάπως έτσι αποτυπώνεται και στα γραπτά μου. - Γιατί οι Έλληνες γράφουν περισσότερο απ’ ό,τι διαβάζουν;
Δεν γνωρίζω κατά πόσο ισχύει αυτό, γιατί όπως προανέφερα δεν υφίσταται συγγραφέας που δεν είναι πρώτα αναγνώστης, αλλά εάν πράγματι συμβαίνει, ίσως τελικά υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας παρά ψυχαγωγίας. - Πώς σας επηρεάζει η πολιτική επικαιρότητα;
Είμαι ένας άνθρωπος που παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας μας, όχι υπό το πρίσμα κάποιου κόμματος ή ιδεολογίας, αλλά υπό το πρίσμα των επιπτώσεών τους (θετικών ή αρνητικών) στην κοινωνία. Αυτό ναι, με προβληματίζει και με επηρεάζει. Το είδος των γραπτών μου κυμαίνεται ούτως ή άλλως στα πλαίσια του αστυνομικού-κοινωνικού νουάρ, οπότε αναπόσπαστο κομμάτι αυτού αποτελεί και η πολιτική επικαιρότητα. - Η Λογοτεχνία, τελικά, σας έχει αλλάξει τη ζωή;
Το εάν μου έχει αλλάξει τη ζωή είναι κάτι αβέβαιο, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει αποκτήσει πλέον σημαντικό κομμάτι αυτής, βοηθώντας με να εκφράζω όλα αυτά που έχω στο κεφάλι μου και κυρίως να παραμένω ήρεμος ψυχικά και ελεύθερος δημιουργικά.
Ο Ηλίας Αναστασιάδης είναι αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας με πολυετή εμπειρία στη Δίωξη Ναρκωτικών και σε διάφορες άλλες υπηρεσίες ασφαλείας. Μιλάει αγγλικά, ισπανικά και ιταλικά. Η εμπειρία του από τον κόσμο του εγκλήματος, μαζί με την αγάπη του για τα ρεαλιστικά αστυνομικά νουάρ, τον οδήγησαν στη συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος με τίτλο: “ΚΑΦΕ PORSCHE”.
